Ногаҳон енгил шамол эсди. Дарахт шохларига жон кирди – барглар ҳилпиради. Икки дарчаси ҳам очиқ хонага одамнинг дилини яшнатиб, ичини ёриштирадиган ажиб ҳаво елиб кирди. Дераза олдида, столга бағрини бериб, китоб ўқиб ўтирган Муаттарнинг димоғига райҳон ҳиди гуп этиб урилди. давоми…