Шониёз Мелибоев. Нон сотувчи (ҳикоя)

Ишхонадан чиққанимда қор учқунлай бошлаганди. Шаҳарга аллақачон тун чӯккан. Ҳаво совуқ. Шу қадар совуқки, бир жойда туриб бӯлмайди. Мен ижарада яшайдиган уй унча олисда эмас, яёв юрсам, нари борса ӯн дақиқада етаман. Курткамнинг ёқасини кӯтариб, оғзимни ниқоб билан ёпиб йӯлга давоми…

Шониёз Мелибоев. Одамлар ва пуллар (ҳикоя)

Шаҳардан қайтишда бозорга кирдик. Жўраларим арзонроқ флешка ахтариб кетишди, мен олма олгани тор йўлакка бурилдим. Иккита одам ёнма-ён юрса зўрға сиғадиган йўлакнинг ҳар икки чети мева-чевага тўла. Олма нархини суриштириб у ёқдан — бу ёққа ўтдим. Йўлакнинг охирида чамаси элликка давоми…