Bir hol meni ko‘pdan taajjublantirib keladi. Alisher Navoiy haqida gap ketganda katta-kichik navoiyshunos va tilshunoslar, ularga ergashib boshqalar ham “o‘zbek adabiyoti va o‘zbek adabiy tilining asoschisi” degan iborani hech ikkilanmay aytadilar. Ajabki, bu fikrga qarshi yozilgan raddiyaga ham ko‘zim tushmadi. davomi…
Shayxim Suhayliy – zullisonayn o‘zbek shoiri. XV asr ikkinchi yarmi Hirot adabiy muhiti vakili, shoir, nufuzli arbob Ahmad Suhayliyning ajdodlari turkiylardan bo‘lib, Shohrux Mirzo davrida amirlar qatorida muhtaram sanalganlar. Davlatshoh Samarqandiy “Tazkirat ush-shuaro” asarida Suhayliyga yuksak ta’rifini quyidagi bayt bilan davomi…
«… Bu ulug‘ amir dinu davlat homiysi, shariat hamda millatning pushti panohidir» Davlatshoh Samarqandiy. «Aning nazmi vasfida til qosir va bayon ojizturur». Husayn Boyqaro. «…turkiy tilda hech kim Navoiydek ko‘p va xo‘p she’r aytmagan hamda nazm gavharlarini sochmagan edi». Abdurahmon davomi…