Матлуба Юсуф Охун. Қўшнилар (ҳикоя)

– Жонга тегдинг сен бола, ҳозир бир нима қилиб қўяман. Йўқол кўзимдан, қаро ернинг тагига кириб кет! Комилжон ота бош чайқди. – Шу хотинга эс кирмади, кирмади-я! Ерсупа устида мош тозалаб ўтирган кампири пинак бузмай, қўл силтаб қўйди. – Ота давоми…

Матлуба Юсуф Охун. Энтикиш (ҳикоя)

– Турғуной, ҳой Турғуной…. Кўзлари юмуқ ҳолда ётган момо бу таниш овоздан чўчиб кетди. Бемажоллигини ҳам унутиб, кўзларини катта-катта очди-да, атрофга аланглади. – Буви, бувижон… Момонинг ёнида ўтирган Асқад ака онасининг алаҳсираётганини тушунди. Шу боис овоз чиқармасдан ўз ҳолига қўйди. давоми…