Ajit Barua
DUNYoNING AYLANIB BURILISh NUQTASI Kel, qora, qora murch yarg‘og‘i, Gullari tiniq suv ichida. Sap-sariq xollarning titrog‘i Qahrabo urug‘lar uchida. Bug‘doy dalasida kezinar Nora… Aylanib-aylanib burildi dunyo, Qachon ko‘zlarimni ranglar yoritdi? Bir zumlik yomg‘irlar, oyda ham go‘yo Bu dunyo aylandi, dumaloq davomi…

