Javlon Jovliyev 1991 yili Qashqadaryo viloyati, Qamashi tumanida tug‘ilgan. O‘zbekiston davlat san’at va madaniyat institutining san’atshunoslik jurnalistika yo‘nalishini bakalavr va magistratura bosqichini tamomlagan.
Hozirda Alisher Navoiy nomidagi O‘zbekiston Milliy kutubxonasida ishlamoqda. Hikoyalari Respublika nashrlarida chop etilgan. Respublika yosh ijodkorlarining an’anaviy Zomin seminari ishtirokchisi.
I “– Keling, ko‘rishaylik. Negadir, bugun… kim bilandir dardlashgim kelayapti. – Soat nechida? – Ishdan chiqqan paytizda-da… Qo‘limda telefon tutgancha, o‘tirg‘ichga suyanaman. Lobar betoqat yana nimalardir deydi. Derazadan ko‘zim quyoshga tushadi. Quyosh qizg‘ish ranglar bilan xayrlashish tasvirini chizardi. – Kelishdik. davomi…
I – Tog‘a… – Axir, aytdim-ku, senga! – Tog‘a, iltimos! – Ey!.. – Tog‘a!.. Yordam bering, tog‘a, bolalarim haqqi… Ayol ortiq gapirolmadi. Oppoq yuzlaridan dona-dona yosh tomchilari dumalab tushardi. Ko‘zlaridanmas, lablaridan yosh quyulib kelayotgandan, kafti bilan og‘zini yopib oldi. Qishloq davomi…
O‘sha yili qish juda sovuq kelgan ekan-da! Es-es bilamanki, birga o‘ynaydigan serkiprik afg‘on bolalarining kipriklari bir-biriga yopishib, qirov tushganday oqarib qolardi. Xuddi hozirgi qorbobolarning yasama kipriklarini eslatardi. Men afg‘on bolalari bilan tez til topishib ketganman. Garchand ular mendan bo‘ychan, buning davomi…