Yura Soyfer (1912-1939) — avstriyalik dramaturg, shoir va publitsist. U Xarkov (Ukraina) shahrida yirik savdo uyi egasi Vladimir (Volf Solomonovich) Soyfer oilasida tug‘ilgan. Inqilob ular oilasini o‘zlari o‘rgangan joydan avval Rostovga, keyin Tiflis, Istanbul, u yerdan, nihoyat, Venaga ketishga majbur qildi.

Oilada rus, farang, yahudiy tillarida so‘zlashishar, Yura esa nemis tilining o‘ziga xos jarangdor vena lahjasini o‘rganib olgandi. U maktabni tugatgach, Avstriyada 20-yillar oxiri, 30-yillar boshlarida alanga olgan siyosiy kurashning qoq markaziga tushib qoladi. Vena iqtisodiy tanglik hamda ommaviy ishsizlik oqibatida yuzaga kelgan milliy-sotsialistlar mitinglari va ishchilar namoyishlari bilan qaynaydi. 17 yashar Yura kutilmaganda ijtimoiy-demokratik partiyaning yetakchi yozuvchilaridan biriga aylanib, bu kurashga boshi bilan sho‘ng‘ib ketadi.

1929 yilda Venada o‘tkir ijtimoiy mavzularda sahna va spektakllar o‘ynaladigan birinchi siyosiy kabare paydo bo‘ladi. Yura yozgan bir talay sahnalar, satirik lapar va qo‘shiqlar ertasigayoq butun ishchilar Venasiga tarqaladi. Shu davrda uning matbuotda ham ilk bor ijodi namunalari ko‘rina boshlaydi. 32-yildan boshlab deyarli har haftada sotsial-demokratik partiyasining markaziy organi «Arbayten-Saytung»da uning pamfletlari va satirik she’rlari paydo bo‘ladi. Ularning nomlaridanoq asar mazmunini anglab olish mumkin: «Gitler yomon tush ko‘rdi», «Jigarrang Vena», «Irqchilarning ishqiy balladasi», «Uchinchi reyxning kuylovchi soatlari».

1938 yilda Avstriya kommunistik partiyasi yetakchisiga «adashtirib», uni Venaning kichikroq ko‘chasida hibsga olishadi. Bunday xatolari kamdan-kam uchraydigan politsiyachilar shu tarzda uni tintib ko‘rish imkoniga ega bo‘lishgandi. «Xato» tintuv jandarmeriya uchun ancha zaruriy natija berdi: Yuraning yonida taqiqlangan siyosiy adabiyotlar topishadi.

Shu bilan uning hayotining birinchi qismi — ozodlikdagi, badavlat tadbirkorlar oilasidagi, uni yaxshi ko‘radigan odamlar qurshovidagi hayoti tugaydi va ikkinchi qismi: kontslagerlar, ishchilar baraklarida o‘tadigan hayoti boshlanadi. Bu o‘lim chegarasidagi hayot edi. U g‘oyat qisqa — bir yildan xiyol ortiq kechdi. Biroq hayotning bu qismi birinchisidan kam bo‘lmagan darajada sermazmun bo‘lib chiqdi: aynan o‘sha chog‘da u keyinchalik madhiyaga aylangan mashhur Daxau qo‘shig‘ini yozdi. Daxaudan uni Buxenvaldga ko‘chirishadi. U yerda Yura Soyfer zimmasiga dahshatli ish yuklanadi: u bezgak kasalligidan o‘lgan mahbuslarni ko‘madigan sanitar guruhga kirib qoladi. Yuraning oilasi esa yana yo‘lga otlanadi, — bu safar ular AQShga ko‘chib ketadilar. Otasi o‘zining barcha oshna-og‘ayni, aloqalarining ta’sir kuchi, pulini ishga solib, o‘lim lageridan yolg‘izgina o‘g‘lini chiqarib olishga harakat qiladi. Qarangki, — vo ajabo! — buning uddasidan chiqadi.

Buxenvald kontslageri mahbusini ozod etish to‘g‘risidagi buyruqdek kamyob hujjat kelgan chog‘da, bezgak yosh yigit vujudini kemirib borayotgandi. Avstriyalik tadqiqotchi Yulius Froynd bu haqda shunday degandi: «Hech kim, agar buni o‘zi boshidan o‘tkazmagan bo‘lsa, nihoyat, ozodlik eshiklari ochilgani va ulardan o‘tish uchun endi quvvati qolmagan yosh yigitning chorasiz ahvolini tasavvur etolmaydi».

U 27 yoshida mangulikka rihlat qildi.