Йордан Димитров Радичков — ёзувчи, драматург. Болгариянинг Калиманица қишлоғида туғилган. “Қалбинг одамлар дарди билан тирик”, “Эчки соқоли”, “Уруш алифбоси”, “Отлар ҳақида хотира” ҳикоялар тўпламлари, “Ҳамма ё ҳеч ким”, “Палахмон” каби романлар ҳамда “Парвоз умиди” ва “Ўтинчдан умид борми?” сингари пьесалар муаллифи. Асарлари дунёнинг кўплаб тилларига ўгирилган.
Унинг ёши нечадалигини тахминан ҳам айтолмайман, кейинчалик бу ёруғ оламда қанчадан бери яшаётгани, юз йиллик эман ва чинорларга тенгдошми ёки улардан каттароқми, бизнинг давримизга динозаврлар, мамонтлар ва одам боласи суякларини ер остидан ё бўлмаса минг йиллик ғорлар-у, кўмир қатламлари орасидан давоми…
Замҳарир қиш кунларининг бирида овдан қайтаётиб “Лудогорь” ёқалаб чанада келардим. Четан арава одам билан лиқ тўла, баъзилар аравакашларнинг орқасида олдинга қараб, бошқа бировлари тескари – орқа ўгириб, учинчилари ноқулайроқ – ёнламасига ўтириб олишган, йўловчиларнинг ҳаммаси ҳориб-чарчаган, аёз забтидан совуқ қотган, давоми…