Япониялик адиб Тецуо Миура Хатинохе шаҳрида туғилган. Тецуо 1949 йили Токиодаги Васеда университетига киради, бироқ оилавий шароит туфайли она шаҳрига қайтиб, ўрта мактаб ўқитувчиси бўлиб ишлайди. 1953 йили ўқишини тиклаб, 1957 йили университетнинг француз адабиёти бўлимини тамомлайди. Унинг дастлабки ҳикояси 1955 йили журналда эълон қилинади. Кейинчалик қатор ҳикоялар тўпламлари нашрдан чиқади ва адиб бу китоблари учун Рюноскэ Акутагава, Ясунари Кавабата номидаги мукофотлар билан тақдирланади.
Бир вақтлар мен ўлим олдидан видолашув мактубини ёзган эдим. Аслида, жонимга қасд қилиш нияти йўқ эди. Фақат мени ўлдиришлари мумкин, деган фикр тинчлик бермасди. Умуман олганда, сал-пал муболаға қиляпман. Мен уни ўзим билиб-билмай, руҳий тушкунлик пайтида ҳеч кутилмаганда нариги дунёга давоми…
I Дам олиш кунлари у шаҳарда сандироқлаб юрарди. Ҳаво очиқ бўлса кедасини олиб, ёмғир ёғаётган булутли кунларда резина этикда, ранги ўчиб кетган соябонда ташқарига чиқар, трамвай ёки автобусга тушиб, боши оққан ёққа қараб кетаверар эди. Ўзи чекмаса ҳам тамаки дўконидан давоми…
Қувноқ халқ қўшиқларини куйлаб келаётган сархуш ёш японлар тушган чаналар қалин шамшод дарахтлари ўсган дара орасидан отилиб чиқиб, қор босган тоғлар қуршовида сокин жимирлаб турган мовий кўлга қараб бурилди. Атрофга совуқ қўнғироқ садолари таралди. Қирғоқлари музлай бошлаган, ёздагига қараганда суви давоми…