Сесар Вальехо (César Abraham Vallejo Mendoza) – перулик испанзабон ижодкор. Шоир, носир ва драматург сифатида ном қозонган. Насрий асарларида ўта таъсирчан, итоатгўй одамларнинг оғир ҳаёти ва тақдирини қаламга олади. “Осока болалари” (1931), “Муқаддас битиклар” (1939), каби насрий асарлари, “Қариган қайғулар” (1920), “Саҳифаларда акс этган” (1939) каби шеърий манзумалари учун уни “Эзилган ва хўрланганлар куйчиси” деб аташади.
Сесар Вальехо ижоди ҳинду анъаналари, Лотин Америка модернизми ва сюрреализм унсурларини ўзида муваффақиятли бирлаштира олгани билан ХХ аср испанзабон шеъриятининг чўққиларидан саналади.
Пако Юнке онаси билан мактаб дарвозаси ёнига етиб келишганда, болалар ҳовлида қий-чув кўтариб ўйнашарди. Онаси уни ичкарига киргизиб юборди-да, ўзи қайтиб кетди. Умрида биринчи марта дарслик, дафтар ва қалам кўтариб олган Пако жавдираганча қайси тарафга боришини билмай юрагини ҳовучлаб ҳовли давоми…