Мори Огай (森 鷗外) Япониянинг Симанэ вилоятига қарашли Цувана шаҳарчасида, шифокорлар оиласида таваллуд топди. Болалигида Конфуций мактаби мумтоз адабиётини ва голланд тилини ўрганди. 1881 йили тиббиёт билим юртини битирди ва 1884 йили Германияга юборилди. У ерда тиббий маълумотини оширди ҳамда Лессинг, Шиллер, Гёте, Гофман, Руссо ва Тургенев асарларини қизиқиб ўқиди.
Японияга қайтгач, 1888 йилда ҳарбий вазирликнинг табобат департаментида бошлиқ лавозимини эгаллади, тиббиёт доктори ва филология доктори даражасини олди. Мори Огайнинг адабий фаолияти «Шеърий таржималар антологияси» (1889) ҳамда «Раққоса» (1890) қиссасини чоп эттиришдан бошланди. Кейинчалик эълон қилинган «Ўсмир» (1910) ва «Ёввойи ғоз» (1912) деган романтик қиссалари билан танилди. Мори Огай Гёте, Г.Андерсен, Г.Лессинг, Г.Ибсен асарларини япон тилига таржима қилиб, япон адабиёти равнақига муҳим ҳисса қўшди.
Кўмир ортилган. Иккинчи тоифали кают-компания бўм-бўш, электр чироғи беҳуда чарақлаб ёниб турибди. Одатда кечқурунлари бу ерда қартабозлар йиғилишарди, бугун эса ҳаммаси меҳмонхонада, қирғоқда тунашади, кемада ёлғиз ўзим қолдим. Эзгу ниятим ушалгандан буён беш йил ўтди: мен Европага хизмат сафарига юборилган давоми…