Констан Бюрньо (Constant Burniaux) — бельгиялик шоир, ёзувчи, танқидчи. “Тентаклик”, “Аквариум”, “Нотинч дамлар”, “Каллоо – тасаввурдаги қишлоқ” романлари, “Ҳажвия ва муҳаббат ҳақида”, “Катерина” каби кўплаб новеллалар муаллифи. Француз тилида ижод қилган.
Воқеаларни аслидагидек тасвирлашга одатланган ёзувчи реалликнинг шафқатсиз ифодасидан чўчимайди. Жумладан, қуйида эътиборингизга ҳавола этилаётган “Катерина” ҳикояси бош қаҳрамони – ўз боласини ўлдирган онани айблаш осон. Аммо муаллиф ўқувчини ҳукм чиқаришдан аввал Катеринанинг шу даҳшатли қилмишига нима сабаб бўлганини чуқурроқ мушоҳада қилишга ундайди.
Унинг июнь кунларидан бирида уйи остонасида ранги девордек оппоқ, қорни бироз шишган алфозда ўтирганини эслайман. Қўшнилар: “Истисқо бўпти”, – дейишганди. Ўзи шаҳарда ишлаб юрганди, аммо мана бир неча ҳафтаки, шу ғалати дарддан шишиб-азобланиб уйига – ота-онаси қошига қайтди. Эсимда, Катерина давоми…