Атоқли украиниялик ёзувчи, шоир ва публицист Иван Франко (Іван Якович Франко) 1856 йил 27 августда Украинада туғилган. “Юксакликда ва тубанликда”, “Хазон бўл, япроқ”, “Қайғули кунлардан” шеърий тўпламлари, “Жамият устунлари”, “Лель ва Полель”, “Борисловнинг кулгиси”, “Захар Беркут” сингари кўплаб қиссалар, “Ўғирланган бахт” драмаси муаллифи. Адиб 1916 йилда вафот этган.
Залепигага ачинувчи йўқ Мехайло Залепига тирикчилик ишларига мазаси йўқроқ одам эди. Борислав шаҳарининг кўчаларидан ўтган одам, албатта, бирорта пивохонада ёки пивохонанинг ён-верида ҳадеб мана бу битта қўшиқни айта берадиган бир маст ва хирқироқ овозини эшитар эди: Қўй, ачинма, эй севгилим, давоми…
Польша мамлакатига тобе Галиция ўлкасида яшовчи “русинлар” турмушидан олинган. Галиция Жаҳон ҳарбидан бурун Австрияга қарарди. Ҳарбдан сўнг (ҳозир) Польша қўлида эди. “Русинлар” нашъат ва тил эътиборалари билан украиналиларга, яъни малорусларга яқиндирлар. Феруза “меҳмон” кутади – Иван, Иванжон, жонимнинг малҳамгинаси! – давоми…