Imre Kertes (Kertész Imre) 1929 yil 9 noyabrida Budapeshtda kambag‘al yahudiylar oilasida dunyoga keldi. Otasi mayda savdogar, onasi esa ishchi edi. 1944 yil ko‘pgina yahudiy bolalari qatori 15 yoshli o‘spirin Imreni qamoqqa olishdi va Aushvitsga jo‘natishdi. So‘ng u Osventsim va Buxenvalddagi qamoqxonalarga ko‘chirildi. Kontratsion qamoqxonadan ozod qilinganidan keyin Imre Vengriyaga qaytdi va mamlakatning mashhur gazetalaridan biri “Vilagossag”da muxbir bo‘lib ishlay boshladi. Biroq mamlakat tepasiga kommunistlar kelganidan keyin uni ishdan bo‘shatishdi va Kertes zavodga oddiy ishchi bo‘lib joylashdi. O‘shandan buyon yozuvchi siyosatdan uzoqroq yurishni ma’qul ko‘radi va asosan tarjimalari hisobiga kun ko‘radi. Tarjimonlik faoliyati orqali u Alber Kamyu asarlari bilan tanishdi va bu tanishuv uning ijodiga o‘zining ijobiy ta’sirini o‘tkazmay qolmadi. Faqat 1980 yilga kelib mamlakatda yozuvchi sifatida tanilgan va tan olingan Kertesga shuhrat 73 yoshida nasib etdi va 2003 yida u Berlindagi San’at akademiyasi a’zosiga aylandi.
O‘z asarlarida Kertes asosan odamning jamiyat oldida qanchalar ojizligini tasvirlaydi. Jamiyat adolatli bo‘lsa xo‘p-xo‘p, biroq yovuz va shafqatsiz bo‘lsa-chi? U istasa odamni qo‘l-oyog‘idan, es-hushidan yoki hayotidan ayirishi mumkin. 1975 yilda dunyo yuzini ko‘rgan “Qismatsiz” romani ko‘plab tanqidchilarning e’tirofiga sazovor bo‘lgan, Vengriya adabiyotining nodir durdonalaridan. Kontratsion qamoqxonada insonning vahshiy qiyofasini ko‘rgan bolakay shu qadar ulg‘aydiki, u umrga baxtu quvonch hissini yo‘qotdi. Har qancha achchiq, har qancha azob bo‘lmasin, odamzod yashashga intiladi. Bu tuyg‘u hali aqlini tanimagan besh yoshli go‘dakdan tortib, sakson yoshli qariyaga ham begona emas. Dunyoni hali tuzuk-quruq anglamagan bolani mahbusga aylantirgan, uning qalbidagi ezgulikka ishonchini o‘ldirib, bir umr nogiron qilib qo‘ygan shafqatsiz tuzum qiyofasi ushbu asarda bor bo‘yicha tasvirlangan. Eng yomoni panjaradan ozod bo‘lgan bola yagona aybi uchun tag‘in eng oliy jazo – vijdon azobiga mahkum. Uning gunohi – tirik qolishi! Ushbu dahshatlarni bola ko‘zi bilan ko‘rgan qahramon voyaga yetgan inson singari idrok qiladi. Qismatning bu zarbalaridan ado bo‘lgan yurakdagi chuqur jarohatlar bir umr bitmaydi. Imrega o‘xshaganlarning tanasi tirik qolgani bilan u o‘sha tuzum o‘ldirgan mahbus bo‘lib qolaveradi. 1990 yilda dunyoning o‘nta tiliga tarjima qilingan ushbu roman – xolokost, ya’ni Ikkinchi jahon urushi davrida yahudiylarning ommaviy qirg‘ini haqida oshkora hikoya qiladi. Olti milliondan ortiq odamning fojiali o‘limi, boz ustiga ular orasida ayollaru bolalarning bo‘lgani qalblarni larzaga soladi. Bu faqat “Qismatsiz”da emas, balki “Tug‘ilmagan bolaga aza” asarida ham tilga olingan.