Фақир Бойқурт – ҳозирги замон турк адабиётининг йирик намояндаларидан бири. Унинг ҳақиқий исми Тоҳир. Бир куни у бир жўнатма олади. Унда кимдир хато қилиб, Тоҳир ўрнига Фақир ёзиб юборган эди. Аввали у роса кулади, кейин ўйланиб қолади: ўзи чиндан ҳам фақир оиладан бўлса, ҳамқишлоқлари ҳам фақир,– нима учун бу номдан орланиши керак? Шу кундан эътиборан ўз асарларига Фақир Бойқурт деб имзо қўя бошлайди.
Фақир Бойқурт 1929 йилда Бурдур вилояти, Оқчакўй қишлоғининг Яшилова туманида деҳқон оиласида туғилди. Тўққиз ёшида отаси вафот этди, рўзғор ташвишлари онаси Алиф билан оилада иккинчи фарзанд бўлмиш Фақирнинг зиммасига тушди. Кейин педагогика билим юртига кирди. У “қишлоқ институти” ҳисобланарди. 1948 йилда бу “институт”ни битиргач, ўқитувчилик қилди.
– Сенга айтяпман, кетма. Нима, туркчани тушунмайсанми?– Ойша жуфти ҳалолининг миясини қоқиб қўлига берарди.– Кетма! Можаро қасабанинг энг чеккасидаги полизда юз бераётган эди. Помидор, картошка, бақлажону гармдорилар, чойяпроқ, оддий карам, гулкарам ва бодринглар тўлинойнинг асал ёруғида товланиб йилт-йилт қилиб турарди. давоми…
Дуйсбургда вокзал катта: ўн учта перроннинг ҳаммаси қуббасимон шиша том остида. Бир поезд келаверади, бошқаси кетаверади. Пулинг борми, ўтир-да кетавер: Ҳолландиями, Даниями, Швеция, Швейцария, Австрия, Франциями кўнглинг тусаган томонга… Йўловчилар оқими кундузи ҳам, кечаси ҳам тинмайди. Юклар – хомашё, тайёр давоми…
Шариф Алининг ғоят катта, охири кўринмайдиган буғдойзорлари ҳатто сокин, шамолсиз кунларда ҳам худди олтин денгиздай мавжланади. Ёрқин қуёш ёғдулари остида майин-майин рақсга тушаётганга ўхшайди. Унинг бундай буғдойзорлари тўрттами, бешта. Деярли ҳаммаси яхши суғорилади, ҳосили кўплигидан омборлари тўлиб-тошади. Шариф Али баъзан давоми…