Сотим Аваз (Сотимбой Авазов) – 1952 йил Урганч шаҳрида туғилган. 1991 йилдан Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси аъзоси. Унинг “Кечиккан баҳор”, “Тонгги ҳислар”, “Ҳуқуқ”, “Нозбўйларим”, “Ҳикматистон”, “Дил ва манзил” каби шеърий асарлари республика нашриётларида чоп этилган.
Шунингдек, “Мурувват чоғи” романи, “Мадраҳим Шерозий”, “Темирғози тўра”, “Йиллар ва йўллар” қиссалари муаллифи.
Ҳозирда “Урганч оқшоми” газетаси муҳаррири.
Телевизорда қўғирчоқдай қиз кўзини ўйнатиб, гоҳо қошларини чимириб, юзларини читиб, кўрсатув олиб боряпти. Унинг суҳбатдоши – “Зағчалар” қўшиғини айтиб, икки-уч ҳафтада танилган Бешим Эшим. Бу қўшиқ телевизорда намойиш этилган куннинг эртасигаёқ “хит” бўлиб кетди. Бир ҳафта ўтар-ўтмас энг яхши қўшиқлар давоми…