O‘ktam Mirzayor. Zavol (hikoya)

1 Qishloqda eri haqida urchib qolgan uzunquloq gap­lar yodiga tushdi deguncha Xadicha tutaqa boshlaydi. “O‘z ko‘zim bilan ko‘rsaydim juvonmargni…” Uni jilovlab turgan istihola mana shu. Ammo… shu kunlarda xayolida eri bilan o‘sha noma’lum ayolning turli holatlarda namoyon bo‘layotgan akslarini o‘ngida davomi…

O‘ktam Mirzayor. Or (hikoya)

Nurboyga bu ismni rahmatli otasi Xolboy buva qo‘ygan.U bo‘y torta boshlagan to‘ng‘ichining boshini silab, bot-bot: “Bor umidim sendan, bolam, men bu dunyoda yakkayu yolg‘iz o‘sdim, yolg‘izlikqursin, ukalaringga, singillaringga bosh bo‘l, do‘stu yorlaringdan ayrilma”, der edi. Xolboy buva sakkiz o‘g‘il, ikki davomi…

O‘ktam Mirzayor. Sovrin (hikoya)

Teshavoyning obi-diydasi Nortojining jigarini ezib yubordi. Ikki kunning birida shu ahvol — kallayi saharlab shilqillaganicha ostonada paydo bo‘ladi.— Nor aka, nima qilay? Ayting, nima qilay, tentak bo‘lib qolmasmikan-a?! — deydi zorlanib. Nortoji uni nima deb yupatishniyam bilmaydi. Sho‘rlikni bag‘riga bosib, davomi…

O‘ktam Mirzayor. Yamoq (hajviya)

Nozimxon to‘ra uch sotixli hovlisining devoriga peshonasi urilishidan qo‘rqqandek o‘rtada turib, choyxona hidi unniqqan, yog‘ va terdan yaltirab ketgan kallapo‘shini boshidan olib, kurakday kaftiga bir-ikki urdi-da, qayta kiydi. «Xo‘sh», – dedi u. So‘ng otasi qachonlardir dumbasi tog‘araday-tog‘araday qo‘y boqa¬digan, endilikda davomi…

O‘ktam Mirzayor. Hiyla (hajviya)

Tulkilar o‘qimasin Mehriddin polvon katak qurdi. Hafta o‘tib bozordan beshta tovuq sotib oldi. Katta hovlida tovuqlar yayrab qoldi. Mehriddin polvonning das–turxoniga baraka kirdi. Har kuni uch-to‘rtta tuxum deganday…Xonadonda qari ko‘ppak Cho‘mmoqning tashvishi ko‘payganini aytmasa, hamma ish joyida edi. Cho‘mmoq hovli davomi…

O‘ktam Mirzayor. Gurung (hikoya)

Tunu kuni barobar bo‘lib qolgan Mulla Pirnazarning ancha vaqtdan beri kim bilandir miriqib suhbatlashgisi kelib yuruvdi. Buni qarang, ana shu suhbat oyda-yilda bir ko‘rinish beradigan to‘ng‘ichi — Qodirboyga nasib qildi. Vaqt allamahal bo‘lib, ukalar uy-uyiga tarqalishgach, ota-bola yolg‘iz qolishdi. Qodirboy davomi…

O‘ktam Mirzayor. Kuyov (hikoya)

Zafarxo‘jayev domla tilidan ilindi. O‘zimizga o‘xshagan-da. Xotini Floraxonim bilan suhbatlashib o‘tirib, bir-ikki shogirdini maqtab qoldi:– Bunaqa shogirdlar hech kimda bo‘lmagan, ular ishimning davomchilari, shu paytgacha o‘ttiz nafar shogird tarbiyaladim, ammo bular boshqacha-millatimiz boyligi! Har biri ikki, uch xorijiy tilni biladi. davomi…

O‘ktam Mirzayor. Sovg‘a (hikoya)

1 Ikki buklangan lo‘labolishga yonboshlagan ko‘yi bir lahza xayolga  berilgan Bardamqulning ma’nisiz nigohi xotinining sharbati so‘rilgan husaynidek burishgan barmoqlariga tushib, to‘xtab qoldi. Har ikki kunning birida bolalarning kirini  changallayverib oqem bo‘lgan barmoqlar piyolani qimtinibgina tutib turardi.«O‘l-a, xotinni abgor qipsan-ku» degan davomi…


Maqolalar mundarijasi