Aziz Norqulov 1984 yil 3 iyulda Jizzax viloyati Baxmal tumanida tug‘ilgan. 2006 yil O‘zMUning jurnalistika fakultetini bitirgan.Hozirda “Inson va qonun” jurnalida xizmat qilmoqda.Asarlari matbuotda va turli to‘plam va almanaxlarda chop etilgan.
Sukunat bilan suhbat qurish naqadar maroqli. Hayot muzlatib qo‘yilganga o‘xshaydi. Bir lahza bo‘lsin tinib-tinchimagan odamzot uyquga cho‘mgan. Bunday pallada vaqt ichkarisiga uzayib ketgandek tuyuladi. Go‘yo ikkinchi hayotimni yashay boshlayman. Parallel bir olamda – bu dunyo qanchalar huzurbaxsh ekanini his qilish davomi…
…Tinchgina shaharda yuruvdim, qishloqni qo‘msab uyga otlandim. Hovli torlik qilib, toqqa yo‘l oldim. Mana oxiri kelganim – «keng» yerda o‘tiribman, butun dunyoni kaftdagidek ko‘rib. Odamzot qiziq, issiqqa ham sovuqqa ham, uzoqqa ham, yaqinga ham chidamaydi. Ishga ketayotsam qishloqdan zo‘rg‘a, o‘z-o‘zimni davomi…
Uydagilarni sog‘insam yoki cho‘ntakda shamol aylanib qolsa, dadamning qo‘l telefonlariga qo‘ng‘iroq qilaman. U yoqdan chiroyli ovoz eshitiladi: “Telefon xizmat ko‘rsatish doirasidan tashqarida.”. Ie, har gal shu, keyingi paytlarda dadam ham…Shunday deymanu qishlog‘imizda qo‘l telefonlarining antennasi birovga tutqich bermasligini yaxshi bilaman. davomi…
Qishloq odamlarining samimiyligi, soddaligidan ko‘ngling yayraydi. Turli-tuman hangomalarni o‘zlaridan eshitsangiz, «ichagingiz uzilishi» tayin. Tildan-tilga ko‘chib yuradigan bu latifnamo gaplardan sizlarni ham bahramand qilgim keldi. Ukasi bilan qattiq janjallashib qolgan Rashid buvaning achchig‘i chiqdi. — Ha, senimi, melisaga berib rosa yugurtirmasam, davomi…
Shirq-shirq…Shirq-shirq, shirq-shirq… Abdurahmonning ixtiyori qo‘ldan ketdi. U qabristonda turib, mozorlarni suratga olayotgandi. Yuragida milt etgan nur yo‘q. Najotni nimadan kutishni ham bilmaydi. Ko‘zyoshlari necha karra yuzini yuvdi. Tong otguncha qancha yostiqlar yosh tomchilaridan ivib ketdi. Yuragiga iztiroblar dunyosidan quvur ochilgandek davomi…