Ян Парандовский (Jan Parandowski) замонавий поляк адабиётининг таниқли намояндаларидан бири. “Ўт туташган осмон” (1935–36), “Петрарка” (1954–55) романлари, ҳикоя ва эсселари эълон қилинган. Бироқ у бадиий асарлари билан эмас, кўпроқ илмий-оммабоп асарлари ҳамда биографик романлари туфайли шуҳрат қозонган. Адибнинг энг машҳур асари “Сўз кимёси” (1951) бўлиб, унда адабиётнинг бетакрор дунёси қизиқарли тарзда очиб берилган. Асар ўнлаб тилларга таржима қилинган.
ИШХОНА Шопенҳауэрга тегишли қоғозлар орасида тик чизиқлар билан иккига бўлинган варақ сақланиб қолган бўлиб, уларнинг бирига: “Франкфурт”, бошқасига эса: “Манҳайм” деб ёзиб қўйилган экан. Мазкур рукнларнинг ҳар бирида Шопенҳауэр иккала шаҳарнинг ўзига хос хислатлари ва камчиликларини эринмай бирма-бир санаб чиққан. давоми…