Беки Сайтақов (1914–1979) Тошовуз вилоятининг Тахта туманидаги Бадиркент қишлоғида деҳқон оиласида туғилди. У адабиёт майдонидаги илк қадамини шеър ёзиш билан бошлади.
Шоир назмий асарларини 1938 йилда “Ёшлик” номли тўпламида эълон қилдиради. У “Мудом тайёр” газетаси муҳаррири, сўнгра Ёзувчилар уюшмасининг масъул котиби, “Совет адабиёти” (ҳозирги “Қорақум”) журнали масъул котиби, марказий газеталарда ишлайди. Шу даврда у илк насрий асарлари – “Кураш”, “Ақжагул” ҳикояларини эълон қилиб, насрда ҳам яхши ижодкор эканини намоён этади.
Унинг “Туғишганлар” асари ёзувчига шуҳрат келтирди. Ёзувчи сўнгра бу трилогиясини қайта ишлаб “Бадиркент” романи сифатида эълон қилди. Шунингдек, унинг “Бекмурод Дурдиев”, “Биринчи кун”, “Суханнинг уйланиши”, “Қора илон”, “Чувал бахши”, “Бола бахши”, “Такаббур қиз”, “Энг сўнгги кураш” сингари ҳикоя, қисса ва романлари туркман ўқувчилари томонидан илиқ кутиб олинди.
Б.Сайтақов фақат шоир, ёзувчигина эмас, балки у моҳир таржимон сифатида ҳам туркман адабиётида ўз ўрнига эга. Туркман китобхонлари В.Панованинг “Йўловчилар”, О.Гончарнинг “Байроқ кўтарувчилар” романларини, Т.Шевченконинг “Камбағал аёл”, Ю.Петровнинг “Меҳрибон она” достонларини, Алишер Навоийнинг ўнлаб ғазалларини Б.Сайтақов таржимасида ўз она тилларида ўқишга муяссар бўлдилар.