Бакир Юлдуз (Bekir Yıldız, 1933, Урфа — 1998) — турк ёзувчиси. Реша оға”, “Қора вагон”, “Оқ қон”, “Немис нони”, “Турклар Германияда”, “Шахин кондрабандачи” китоблари нашр этилган.
У тўхтади. Атрофга қулоқ тутди: жимжитлик – ҳамма ёқ сукут чодирига ўралган. Лекин хотиржам бўлиб, яна аста юриб кетди. Лекин хотиржамлиги узоққа бормади, дам ўтмай сукунатдан қўрқа бошлади. Ҳеч бўлмаса оҳиста-оҳиста босаётган оёқларининг заиф товушини эшитгиси келди. Бу кеч борлиққа давоми…
У манзилга қош қораймасдан етиб олмоқчи эди, шунинг учун тез кетиб бормоқда эди. Тамоман ҳолдан тойиб, йиқилиб қолмагунча, нафас ҳам олмасдан деярли чопиб келганди. Бир дақиқа бўлса ҳам нафас ростлаб олиш лозим эди. Теварак-атрофда қуриб-қовжираган ер ястаниб ётарди. Бир неча давоми…
Тобутни баракнинг тор-танқис эшигидан олиб чиқишаётганда, турклар ғуж бўлиб олишди. Худди марҳум эшитиб қоладигандай ҳадиксираган шивирлаш эшитилди:— Олдини туширинглар!Ҳалиги одам айтгандай қилиб, минг машаққат билан эшикдан чиқишди. Ҳовлига чиқишгач, одамлар енгил нафас олишди. Ёмғир саваламоқда эди, лекин тобутнинг атрофида турган давоми…