Шукур Холмирзаев: «Толстойнинг нияти мени мафтун этган» (2004)

— Шукур ака, биласизки, тарбиянинг воситалари кўп. Турли даврларда одамлар тарбиянинг турли усулларига мурожаат қилишган. Ҳатто тарбияда қайси усул афзал, деган баҳслар ҳамон тугагани йўқ. Сиз дунё адабиётининг мумтоз намуналари билан танишсиз ва бу асарларни яратган ижодкорлар ҳаёти, жумладан, уларнинг давоми…

Абдулла Орипов: «Яхши инсонларни кўрсам қувонаман» (2004)

— Абдулла ака, адабий гурунгларда ўтган асрнинг 60-йиллари ижтимоий ҳаётда юз берган янги бир эпкин ҳақида тез-тез эслаб турилади. Адабиётимизда воқеага айланган бир қанча шеърларингиз айни шу йилларда яратилган эди. Бугун ўша даврдаги ижодингиз, адабий жараён, муҳит ҳақида хотирлаганингизда, кўнглингиздан давоми…

Алхимик билан учрашув (Пауло Коэльо ва Дмитрий Воскобойников мулоқоти) (2003)

Биз Пауло Коэло билан бундан бир йил муқаддам — у Москвага келганида танишган эдик. Ўшанда унинг Россиядаги ноширлари Интерфакс агентлигида адибнинг матбуот конференциясини ўтказмоқчи бўлишган. Мен шу агентликда хизмат қилардим. Бироқ мен унинг ижоди билан анча аввал — 1998 йилнинг давоми…

Шукур Холмирзаев: «Шолоховнинг ашаддий мухлиси эдим» (2003)

— Шукур ака, олдиндан узр сўрамоқчиман: мен ижодингиз билан батафсил таниш эмасман. “Шарқ”да танланган асарларингиз нашр қилинаётган экан, худо хоҳласа ўша жилдларни астойдил ўқиш ниятим бор. Мени ҳайратга солган нарса “Бойчечак ҳидланг, амаки!” эссеингиз бўлди. Бу ҳақда уч-тўрт йиллар муқаддам давоми…

Ўткир Ҳошимов: «Ижод – кўнгил иши, ижтимоий ҳодиса» (2003)

— Ўткир ака, Сизнинг асарларингизда инсон қисмати, унинг бахти ва фожиаси, фазилати ва нуқсонлари тасвирланади. Шунингдек, китобларингизда жамият ҳаётига алоқадор маънавий-ахлоқий масалалар ҳам, замон ва макон тушунчаси ҳам эътибордан четда қолмайди. Шундан келиб чиқадиган бўлсак, ёзувчи ўз замонасига дахлдор шахс давоми…

Шукур Холмирзаев: «Эссе – эркин ижод» (2003)

Таниқли адиб Шукур Холмирзаев ўзбек адабиётида насрнинг турфа хил жанрларида сермаҳсул ижод этмоқда. Унинг ижодий йўлида янгича изланишларни кузатамиз. Хусусан, бу унинг эссе ва бадиаларида кўринади. Шунинг учун биз ижодкор билан эссе жанри табиати ва бевосита Шукур Холмирзаев ижодида эссенинг давоми…

Умарали Норматов: «Энг муҳим муаммо» (2003)

— Устоз, бугунги адабий жараёндаги Сизни қизиқтираётган, ўй-мулоҳазага ундаётган энг муҳим муаммо нима?— Шерали, биламан, самимий эҳтиром белгиси ўлароқ ҳар доим бўлганидек, менга “Устоз” деб мурожаат этаётирсиз. Бунинг учун раҳмат. Бироқ, очиғи шундай мурожаат менга бироз малол келади. Тўғри, университетда давоми…

Назар Эшонқул: «Самовий завқ лаззати» (2003)

— Келинг, суҳбатимизни адабиётнинг жамият ҳаётидаги вазифасидан бошласак… — Адабиёт, умуман, санъат — миллатнинг қалби, руҳи, кўнгли. Санъатга эътиборсизлик миллат кўнглини менсимаслик билан баробар. Мен чинакам санъат ҳақида гапираяпман. Битта олди-қочди китоб ёзиб, ёки уч-тўртта чучмал қўшиқ айтиб, ўзини санъаткор давоми…

Учинчи дарё мавжлари (Омон Матжон билан суҳбат) (2003)

Яхши шеър ёзиш истеъдодни, уни маромига етказиб ўқий олиш эса чинакам санъаткорликни талаб этади. Омон акага бунинг иккаласи ҳам насиб этган. Айниқса, шеърини ўзи ўқиганда бу ҳол яққол сезилади: сатрларни бўлиб-бўлиб, нозик жойларини оҳиста, залворли жойларини эса жаранглатиб ўқиганда шеърнинг давоми…

Бармоқдаги муҳр… (адабиётшунос Абдуғафур Расулов билан суҳбат) (2011)

Ҳаёт ташвишлари билан турмуш ирмоқларида ҳар куни турфа одамларга рўбарў келамиз. Агарда буни минг йиллик маънавий бойлигимиз «Алпомиш» орқали айтсак улар орасида Қултой ҳам, Я(Ё)ртибой ҳам бор. Демак, ибрат олишимиз, ўзимизга ўрнак билишимиз керак бўлган одамохун кишилар, инсоний фазилатларни қадрлайдиган давоми…


Мақолалар мундарижаси