Erkin Vohidov. San’at va tafakkur (1978)

Yaqin-yaqingacha mendan she’riyat nima, deb so‘rasalar, go‘zal fikrning go‘zal ifodasi deb javob berardim. Bu javobim she’riyatning jamiyat hayotidagi kurashchan vazifasini tushunib yetmagandan yoki she’rning haqiqat sadosi, dardli yurak nidosi ekanini bilmaganimdan emas, mening ruhimga balki go‘zallik olami yaqinroq bo‘lganidandir, bolalikdan davomi…

Abdulla Oripov. Ehtiyoj farzandi (1977)

Pushkinning zamondoshi Gnedich: «Shoirlar barmoqlarini so‘rib tamaddi qiluvchi ayiqlarga o‘xshaydilar», degan ekan. O‘ylab qarasangiz bu gap shoirlik ishining tabiatiga anchayin mos keladi. Negaki, she’r yozib turgan shoir o‘sha daqiqada faqat she’r zavqi bilan yashaydi. Uning yaratayotgan asari boshqalar uchun balki davomi…

Abdulla Qahhor. «Hayot qo‘shig‘i» (1940)

Bizda adabiy tanqid haddan tashqari zaif. Kitobxon yaxshi kitoblarimizning tashviq qiladigan ideyasini yana ham chuqurroq anglash, nuqsonlarni ochiqroq ko‘rish uchun zarur bo‘lgan yordamdan mahrum desa bo‘ladi. Goncharov yaratgan Oblomov obrazi buyuk tanqidchi Dobrolyubovning tanqidiy maqolasidan keyingina o‘sha vaqtdagi kitobxonlar oldida davomi…


Maqolalar mundarijasi