Erkin Vohidov. Hayaston ilhomi (1968)

Kecha «Guliston»ning birinchi sonini varaqlab turib Abdulla Oripovning «Armaniston» she’riga ko‘zim tushdi. Bu she’rni Abdullaning o‘zidan bir necha bor eshitgan bo‘lsam ham jurnal sahifasida yana bir marta o‘qib chiqdim. Bir vaqtlar «O‘zbekiston madaniyati» gazetasi yax-shi tashabbus boshlab «Bir she’r haqida» davomi…

Abdulla Qahhor. Uyat (1966)

Uyat faqat insonga xos tuyg‘udir. Hayvon uyat paydo qilolmagani uchun insonga yaqinlasholmaydi, lekin inson uyatini yo‘qotib hayvonga yaqinlashib qolishi mumkin. Oyog‘i yoki tili bilan gandiraklab yurgan mastga, qo‘lga tushib yoki qo‘lga tushishdan qo‘rqib es-hushini yo‘qotgan o‘g‘riga, hiyla-nayrangi fosh bo‘lib bezrayib davomi…

Erkin Vohidov. Yangi avlod ovozi (1980)

She’riyatimizga yangi avlod kirib keldi. Ohista, iymanib, ulug‘lar qoshida cho‘chinqirab emas, shaxdam, dadil, bamisoli to‘yxonaga kelgan o‘spirin kuyovnavkarlardek olatasir va suron bilan kirib keldi. Biz bu «bosqin»ni ko‘pdan kutgan edik, intizorlik bilan poylagan edik. Shunday kun keldi. Kuni kecha komsomol davomi…

G‘afur G‘ulom. Buyuk ustoz (1966)

Bugun buyuk shoir va olim, donishmand va xalqning eng mehribon do‘sti ulug‘ Alisher Navoiyning tug‘ilganiga 525 yil to‘ldi. Mana shu mo‘tabar kunni do‘stlar doirasida nishonlash allaqachon ajoyib traditsiyaga aylangan. Mana shunday tarixiy sharoitda men sizlarni, mo‘tabar, do‘stlarim, sovet xalqining yana davomi…


Maqolalar mundarijasi