Нурали Қобул. Катта ҳақиқат нури (1988)

Ёзмоққа ўтирдим дегунча беихтиёр асабийлаша бошлайман. Ўйлаб кўрсам бунинг икки сабаби бор экан. Биринчидан, жамиятимизда, ҳаётимиздаги муаммо, нуқсон охиригача ўйланмаган ва номақбул ишларнинг кўплиги бўлса, иккинчидан оқ қоғозга тўкилган дардларингни ўзинг истагандек матбуот юзини кўрмаслиги, гапингни халққа ярим овозда етиб давоми…

Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф. Қурултой минбарида (1990)

Бисмиллаҳир роҳманир роҳим. Алҳамду лиллаҳи роббил аъламин, вассалоту вассалому аъло хайри халқиҳи Муҳаммад ва аъло олиҳи ва асҳабиҳи ажмаъийн. Азиз биродарлар! Кейинги бир ярим йил ичида, Ўрта Осиё ва  Қоғистондаги туркий ҳалқлар ўз тарихидаги энг аянчли қора кунларни бошидан кечирди. давоми…

Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф. Меҳр-шафқатли бўлайлик (1990)

Бисмиллаҳир роҳманир роҳим. Ислом дини насоро ва масиҳо динларидек Аллоҳ субҳонаҳу ва таоло тарафидан юборилган диндир. Унинг китоби – Қуръони Карим эса ўз бандаларига юборган охирги китобидир. Исломда Парвардигор ўз бандаларининг бир-бирига ва атроф муҳитга қандай муомала ва муносабатда бўлишини давоми…

Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф. Мангу ҳақиқатга қатъий амал қиламиз (1989)

Биз ҳозир жуда афсусланарли бир даврда яшаяпмиз. Чунки ҳаётимизнинг асоси бўлган кўплаб маънавий тушунчаларни унутиб юборганмиз. Шунга қарамай, мен ҳозир бахтли замонда яшаяпмиз, деб айтишим мумкин. Чунки биз бугун кеча эслашимиз ҳам мумкин бўлмаган нарсалар ҳақида нафақат хотирлаш, балки уларни давоми…

Очил Тоғаев. Ифтихор (1988)

Тошкентда Навоий даҳосини улуғлайдиган бир қанча ёдгорликлар мавжуд. Йирик марказий кўчалардан бири Навоий номи билан аталади. Кўчанинг нақ кўкрагида жойлашган шоирлар хиёбонида Навоийнинг салобатли ҳайкали қад кўтарган. Бутун бир халқ дардини юрагида жо қилган, унинг истиқболи ҳақида изтироб билан ўй давоми…

Абдулла Орипов. Бу шундай ижод чаманики… (1987)

Пушкиннинг ҳаёти ва ижодини илмий ва бадиий жиҳатдан тадқиқ этувчи кўпгина мутахассислар Қорадарё (Черная речка) бўйида яраланган шоирни ҳозирги замон табобати қутқариб қолиши мумкин эди, деб ҳисоблайдилар. Баъзи тадқиқотчилар эса, башарти дурустроқ врачни топишганда 150 йил бурунги медицина ҳам Пушкин давоми…

Абдулла Орипов. Теран қалб (1987)

Устоз Абдулла Қаҳҳор прозамизнинг энг бақувват чинорларидан бири эди. Лекин айни вақтда у зот шеъриятни ҳам ғоят нозик тушунарди. Абдулла ака ёшлигида кўплаб, аксар ҳажвий мухаммаслар ёзиб эълон қилганлигини мен кейинчалик билганман. Мен насрда бирор нарса ёзмаган бўлсам-да, доимо Абдулла давоми…

Ҳалима Худойбердиева. Аёл эл қилади аслида элни… (1990)

Март ойини зиёрат ойи дегим келади. Йилнинг бу ойида хотира куни ўтказилишини ўйлайман… Дарвоқе хотира… Инсоннинг хотирасидан катта бойлиги борми ўзи? Мана шу қутлуғ бойлик унинг бугунида белига қувват, эртасига руҳида ишонч вазифасини ўтамайдими? Хотирам дафтарини варақлайман. Кўрган, эшитган, ўқиганларим… давоми…

Ҳалима Худойбердиева. Умидворлик (1989)

Сиз менга икки фикр билан мурожаат қилдингиз. Эски йилдан хотирангизда қолган воқеалар… ва янги йилдан нималарни кутасиз. Булар ҳақида ўйларканмаи, Роберт Рождественскийнинг «менинг йилларим — менинг бойликларим» мазмунидаги сатри эсимга келди. Умуман олганда-ку, умримизнинг ҳар йил, ҳар ой, қар куни давоми…

Ҳалима Худойбердиева. Нур ташувчи қуёшларимиз (1989)

Яхши кунлар, мазмунли кунлар, кўнгилдагидай яшаб, яйраб ишлайдиган кунлар тобора яқинлаб келаётгандай, эзгулик эпкинлари тобора ишончлироқ эсаётгандай туюлади мднга. Булар ора-сира учраётган бўлса-да руҳга қувват, кўнгилга малҳам берувчи эпкинлардир. Шундай ишонч руҳи, енгиш руҳи катта, давлат миқёсига эга ишларимизда ҳам давоми…

Мақолалар мундарижаси