Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Букунги қадрлик кунлар (1917)

«Ҳуррият» журнали ҳамма муслим ва муслима ва ҳамма аҳли ватанларнинг бу кунги бир абадий озодлик бирла табрик этадур. Жумламизга муборак бўлсун! Ҳамда 300 йилдан бери бир томчиси миллиард сўмларга топулмас қонларнинг дарё-дарёлари билан бу кунгина бошга солуб турган «Ҳуррият, мусовот, давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Ийди қурбон (1914)

Бугун-эрта насиб ўлурса, бутун ер юзиндаги аҳли исломга Қурбон номли улуғ бир байрамдир. Ағниёи тоифаларимиза[1] нақадар шодлик ва фароғатлик кун бўлганда, етим, фуқаро бекасу бенаво тоифаларимиза оҳ!.. Ондин неча даражалар ортиқ афсус ва надомат, мотам ва қиёматлик бир кундин иборатдир. давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Муаллим афандиларимиза улуғ рижомиз (1914)

Мутаваттин[1] бизим мусулмонларнинг энг тубан даражалардаги сафоҳат[2] ва разолат, фақир ва асоратларга гирифторликда қолуб, баъзилари ўз қўлларидаги касб ва ҳунарларидан-да маҳруб ўлуб, жинни ва гадолик каби инсоният ва исломиятга харофат еткурадургон аъмоли[3] замоим[4] ва қабойиҳлара асир бўлуб кетмоқларига энг биринчи давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Мактаби Дор ул-айтом (1914)

Дунёда ҳар бир нарсанинг танилмоғи исми иландур. Бинои олия дунёдаги ҳар бир бор ва бор бўлуб турувчи нимарсаларнинг ҳар бири, илмий ўлсун, чунончи, китоблар, газета, журналлар ёхуд фанний ўлсун, ашёлар, ҳунарлар ўзларига махсус бир унвон илагина мустаммидурлар[1]. Биз келдик масжид, давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Фақирлик нимадан ҳосил ўлур? (1914)

Жигарнинг қон томчиларин кундан-кун зиёд тараққий эттирмоқда бўлган иллатларнинг энг биринчи моддаси нимадир, деб сўрасангиз, ваҳшат, ғафлат ва жаҳолат деб жавоб олурсиз. Бу уч қиш ойлари ила тан, ақл ва кўзлари музлаб, совуқ урган дарахтлар каби мевасиз қолган ота ва давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Миллат — маърифат билан тирик

…Булар орасинда яна ўз мамлакатларида бир вақт аҳли давлат бўлуб бу ҳолларга тушув сабабли ортдурган ёр-биродарларидан тиланувға ор-номус қилуб, шаҳрингизга мусофир бўлуб, бир тарафдан, доғи давлат, бир тарафдан, ғурбати ватан, бир тарафдан, фироқи фарзаид ва аёл, падар, модар, хештабор, бу давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Қалбга билимни йулини очайлик

Ҳозирги кетиш бизим учун фано ҳолда кўринур. Келажакдаги ҳуқуқимиз, бир тарафдан, сиқиқликда, бир тарафдан, бадбахт сармоя, бир тарафдан, эсиз сайлов, бир тарафдан, халқ маишатини таъмин қилув борон бўлмаса, ҳайвонотларни заиф ҳолдаликлари бир фақир бечораларни кўзларини ёшини кўруб, етимлари бир карвон давоми…

Абдулла Қодирий. Ҳар кимдан анов манов (1925)

ЎШЛИК ҚАЛПОҚБОШ ЁЗУВЧИДАН — Кўчаларинг чақир-чуқур, қурбақалар бақир-буқир, кафшларинг шап-шапига патакларинг чапак чалар; капаратга югура кўров, хотинга упа оласан, қизингга бўлса ироқи собун, ўғулчангга ошиқ оласан; ўчирт туриб зерикмағил, кутиб-кутиб савоб оласан. Сенга савоб керакмас-а бошингга бир шапка керак, қўлингга давоми…

Абдулла Қодирий. Бир йил (1925)

Жиддий Ўйчи ўйини битирғунча, ишчи ишини қип қўяди, депти боболар. Шунга ўхшаш «Иттиҳоди ислом» ва «Иттиҳоди турк»[1] деб жовраб, бошини қовуштирса оёқиға ҳайрон бўлиб юрган ахди иттиҳодлар[2] истиҳорадан[3] бош кўтаргач кўрдиларким, арава лайлак! «Ла ҳавла валақуввата» ўқилди ва оҳистагина савол давоми…

Абдулла Қодирий. Ёзишғучиларимизға (1925)

«Муштум» ўзининг ёзишғучиларининг самимиятини, дардини яхши биладир. Чунки дард бўлмаса, самимият бўлмаса, биз подачини қўлида калтаги билан кўрмас эдик. Биз бу ўринда шу самимий йўлдошларимизға, қўлдошларимизға бир-икки оғиз гап сотмоқчи бўламиз: сиз бир муҳитда яшайсиз; яъни қишлоқда, шаҳарда ёки кўйда. давоми…


Мақолалар мундарижаси