Раҳимбой Жуманиёзов. Донг қозонган достон (1990)

Ўзбек халқининг маънавий меросида «Юсуф ва Зулайхо», «Тоҳир ва Зуҳра», «Баҳром ва Гуландом» каби асарлар қаторида халқ даҳосининг тиниқ кўзгуси бўлган Хоразм жангномаси — «Юсуф ва Аҳмад» достони ҳам алоҳида ўрин тутади. Асар ўтмиш даврларда туркман, озарбойжон, тожик, уйғур, қозоқ, давоми…

Альгирдас Поцюс. Меҳмон (ҳикоя)

Эшик очилиб, хонага кўк камзулли бола кириб келди. У ғоят биққилигидан юриб эмас, думалаб киргандай туюлди. – Менинг исмим Римас. Сеникига меҳмонга келдим. Гитис хурсанд бўлганидан сакраб, чапак чалиб юборди. – Кел, ўйнаймиз. Менинг иккита пойгачи мошинчам бор, – дея давоми…

Ўткир Рашид: “Виждонингиз бедорми?” (1989)

Шоир Ўткир Рашид билан суҳбат — Сиз 30-йилларда адабиётга кириб келгансиз. Бу давр адабий жараёни мураккаб ва зиддиятли кечган. Сиз бунинг бевосита гувоҳи бўлгансиз. Ўша йиллардаги адабий муҳит ҳақида гапириб берсангиз. — Адабий муҳитни ижодкор яратади. Шунинг учун адабий муҳитнинг давоми…

Кэтрин Мэнсфилд. Қисмат (ҳикоя)

Ёзувчи эски одати бўйича ҳар сешанба куни уйини тозалаб кетадиган кекса оқсоч Ма Паркердан катта набирасининг соғлигини сўради. Ма Паркер нимқоронғи зал остонасида, шундоққина оёқ артиладиган ҳўл латта устида турганча ёзувчига эшикни ёпишига кўмаклашган бўлиб базўр овоз чиқарди. – Биз давоми…

Хулио Кортасар. Онамнинг мактублари (ҳикоя)

Тўғрисиям, бунақа бетайин эркинликнинг кимга кераги бор. Ҳар гал дарбон аёл Луиснинг қўлига мактуб тутқазар экан, ўтмиш ҳаёти эсига тушиб, кўз олдига келиши учун Хосе де Сан-Мартиннинг таниш сурати акс этган маркали конвертга бирров қарашининг ўзи кифоя қиларди. Сан-Мартин, Ривадавиа давоми…

Асқад Мухтор. Этик (ҳикоя)

Абдурасулев ерга урса сапчигудек миқти, ойдеккина тепакали — қарилик нишонаси эмас, салобат, сиполик, яна нима десак, зиёлилик аломатидир. Ҳамма уни серғайрат, ишчан ходим деб билади. Хуллас, ҳали-бери ўладиган одамга ўхшамайди, лекин, ажабки, унинг ўз ўлими бот-бот хаёлига келадиган бўлиб қолган. давоми…

Абдулла Рустамов. Қозоқ шеъриятининг Асқар тоғи

Қадимдан бир-бирига қавм-қариндош, дили, тили ва дини бир бўлган, бир дарё­дан сув ичиб, қиз бериб, қиз олишиб, яқин дўстлик ва яхши ҳамкорликда яшаб келаётган ён қўшни – жон қўшнимиз бўлган қозоқ халқи  орасидан ўз халқининг асл фарзандлари бўлган улуғ сиймолар давоми…

Ҳабиб Абдуназар. Ҳужра (ҳикоя)

Тўрт йиллик талабаликдан кейин биринчи бор баҳорни соғиниб келишим. Қишлоғим ҳам ичимга кириб қолгандек; у билан қўшилиб нафас оламан, томирларимга яшил қон югуради. Тепалик оша даштга ёйилиб кетган бостирма уйларга қарайман. Мана бу ўнгирларда, мана бу дўнгликларда чопиб юрган болалигим давоми…

Олмос. Шайх амаким (1989)

Мақсуд Шайхзода ҳақида ўйлар эканман, овози ёқимли, бағри кенг, меҳрибон, самимий одам кўз олдимда гавдаланади. Мақсуд амакини эсимни таниганимдан бери оиламизнинг аъзоси, отамнинг укасидек яқин одам, деб билганман. Айтишларича, туғилганимда дадам билан Шайх амаким менга биргаликда исм танлашган экан. Бири давоми…

Азиз Саид. Булут нимага ўхшайди? (ҳикоя)

Вақт ҳассасини тўққилатганча тобут кўтарган одамларга қўшилиб, дарвозахонадан чиқиб кетди. Гўё ҳамма ёқ бўшаб қолгандай шипшийдам ва жимжит бўлиб қолди. Васила момо бошидаги оқ рўмолининг бўйнига ўраб боғланган икки печи ечилиб кўксига тушиб қолганини ҳам сезмас, қайғу ва ғамга беланган давоми…