Лев Толстой. Иблис (қисса)

“Лекин мен сизга айтаман: ким бир аёлга шаҳват назари билан қараса ҳам, аллақачон кўнглида у билан зино қилган бўлади. Агар сенинг ўнг кўзинг гуноҳ қилишингга сабаб бўлса, уни суғуриб ташла. Чунки бутун баданинг жаҳаннамга ташланишидан кўра, аъзо­йингдан бирининг нобуд бўлгани давоми…

Ранко Маринкович. Гард (ҳикоя)

Оҳ, у дарров, дарров таниди! Бу лотинча, думалоқ, худди чағалай қанотларидек тўғри “n” ҳарфи. У ўша пайтдаёқ бу қулоқсиз қизни огоҳлантирган, “исмимни тўғри ёз, “n” ни “u” га ўхшатиб ёзма”, деган эди. У ахир Touko эмас, япон Jaukin эмас. Унинг давоми…

Рахшона Аҳмедова. Тушунарсиз севги изҳори (ҳикоя)

Гул дўконига ишга кирганимга икки ҳафта бўлди. «Ўғил бола бўлсанг, гул дўконида нима бор», демоқчимисиз? Гул дўконининг эгаси ҳам худди шундай фикрда. Суҳбатга келган куним, у «Ўғил бола деган гуллар орасида аралашиб юрмай, билагини ишга соладиган меҳнат қилгани яхши эмасми?», давоми…

Василий Шукшин. Чаппа (ҳикоя)

Хотини уни «Чаппа» деб чақирарди. Баъзида эркалаб шундай дерди. Чаппанинг бир ғаройиб хусусияти бор эди; у билан ҳамиша қандайдир ҳодиса рўй берарди. У буни хоҳламасди, албатта, аммо негадир доимо қанақадир ҳодисаларга аралашиб қолаверарди. Ҳар хил майда-чуйда бўлмағур ҳодисаларга. Мана, сафарда давоми…

Анор. Мен, сен, у ва телефон (ҳикоя)

“Телефон рақамлари ҳеч ўхшамас бир-бирига бироқ барчасида инсон овози бор… …ёмон кунлар ҳеч ўхшамас бир-бирига бирида ўзинг жим қоласан бирида телефон…” Воқиф Вакилов Ўтган куни сенинг телефонинг вафот этди. Ўйлама, фақат инсонлар ўлмайди, телефон рақамлари ҳам ўлади. Умр бўйи кўплаб давоми…

Олег Ждан. Саёҳат (ҳикоя)

Анна Васильевна ҳар йили сентябрь ойининг иккинчи ярмида кенжа синглиси Марияни даволаниш учун Пятигорск шаҳрига, учинчи синглиси Мартаникига йўллар эди. Ҳар уччови ҳам шундай ёшда эдики, касалликлар доираси торайса-да, аммо оёқ қурғур кўп панд берар: масалан, автобусга тиззалаб чиқиб, ундан давоми…

Василий Шукшин. Стёпка (ҳикоя)

Яна… ҳали балоғатга етмаган оқкўнгил, лоқайд, ўйноқи қизалоққа ўхшаб баҳор келди. Қишлоқнинг эгри-бугри кўчалари тиззагача лой. Одамлар четан деворларнинг қозиғидан ушлаб аранг юришади. Мабодо, бирон-бир гўшт тайёрлов идорасида ишлайдиган тўлароқ амаки келиб шу қозиқлардан ушлаб юргудай бўлса, қозиқ қўлида қолади. давоми…

Азиз Зиё. Ғурбатдаги ҳаётим (ҳикоя)

ИЛК ТОНГ Ҳаётимдаги биринчи тонг… Ўз ҳаётидаги биринчи тонгни ким ҳам эслай оларди. Ахир, ўша куни у ҳаётга эндигина қадам қўйган бўлади-ку! У аввал ғайришуурий, сўнг эса шуурий тарзда Ер юзидаги барча одамлар каби ўзининг ҳар тонги ва ҳар оқшомини давоми…

Наим Каримов. Лолахон Сайфуллина ким бўлган?

1926 йили Ўзбекистон давлат нашриёти Лолахон Сайфуллина – Арслонова деган номаълум адибанинг “Ичкари” деб номланган китобини нашрдан чиқарди. Китобнинг унвон варағида “ўзбек хотин-қизлари турмушидан олинган сочма шеърлар” деган сўзлар ёзилган эди. Тўплам Ўзбекистонда “Ҳужум” кампанияси кетаётган, паранжи ташлаган ўнлаб ўзбек давоми…

Анор. Албатта, учрашамиз!.. (ҳикоя)

Илдениз Куртуланга бағишлайман – Алло! Жейран хоним, салом! Мен… – Салом, афанди… Яхшимисиз? – Раҳмат, яхши. Ўзингиз қалайсиз? – Бари кўнгилдагидек… – Жаноб ректор билан гаплашсам бўладими? – Афсуски, бунинг иложи йўқ, ректор – йиғилишда… – Кеча сиз… эртага қўнғироқ давоми…