“Темир хотин”, “Темир эркак”, 1997 йил тафсилоти, қабул қилинмаган 6 та сценарий ва ҳоказо… (2013)

Драматург Шароф Бошбеков ва ёзувчи Анвар Намозов суҳбати Шароф Бошбеков – таниқли ижодкор. Унинг услубига хос ҳазил-мутойиба, чапанилик, содда-тўпорилик мухлисларни ўзига жалб этган. “Темир хотин”, “Чархпалак”, “Масхарабоз” номли пьеса, телесериал ва бадиий фильмлари ҳозирги кунда ҳам ойнаи жаҳон орқали намойиш давоми…

Тафаккур тўлқинлантирган қалб… (Баҳодир Йўлдошев билан монолог) (2014)

Ўзбекистон халқ артисти, Давлат мукофоти лауреати Баҳодир ­Йўлдошев ўзбек театр санъати дарғаларидан бири. У саҳналаштирган “Зебуннисо”, “Нодирабегим”, “Ўн учинчи раис”, “Ғариблар”, “Келинлар қўзғолони”, “Қора камар”, “Паранжи сирлари”, “Майсаранинг иши” ва “Искандар” каби спектакллар маданий меросимизга айланган. ­Қолаверса, уста санъаткор кейинги давоми…

Улуғбек Ҳамдам: “Юракни сўзларга кўчирайлик” (2014)

Ёзувчи ва адабиётшунос олим Улуғбек Ҳамдам билан суҳбатимиз таржимашуносликнинг бугунги кундаги муаммо ва ютуқлари хусусида бўлди. — Яқинда “Жаҳон адабиёти” журналида “Таржима — миллатлараро кўнгил мулоқоти” сарлавҳали мақолангизни ўқиб қолдим. Мутолаа жараёнида бир неча саволлар туғилди. Сизнингча, руҳият таржиманинг бош давоми…

Аҳмад Аъзам: “Бир кўкалам маъводан чиққанман” (2013)

“ТВ фақат вақтингизни эмас, ўзингизни ҳам жисми жонингиз билан қўшиб, тўлиғингизча ютиб юборади. Лекин кимдир бу шарафли юмушни қилиши керак, фақат ёзувчи эмас…” Адиб билан сўнгги интервью Аҳмад Аъзам таҳририят ва нашриётларда ишлади. ТВда самарали фаолият юритди, муаллифлик кўрсатувлари чиқди, давоми…

Башорат қилиб бўлмайдиган дунё остонасида (Юрий Лотманнинг сўнгги интервьюси) (1993)

Шундай одамлар борки, улар ҳаётдан илгари юришади. Уларнинг билими, салоҳияти, яратган мактаблари бир неча авлодни тарбиялайди. Ана шундай инсонлардан бири Юрий Михайлович Лотмандир. Тартус университетининг профессори, филология фанлари доктори, Британия академиясининг мухбир аъзоси, Норвегия қироллик академияси ва бир қатор хорижий давоми…

Улуғ ғоялар улуғ инсонларни вояга етказади (Абдулла Орипов ва Қулман Очилов суҳбати) (1996)

Шоир Абдулла Ориповнинг “Соҳибқирон” драмаси ҳали сиёҳи қуриб улгурмасдан, наинки китобхонлар ўртасида, балки театр арбоблари орасида ҳам қўлма-қўл бўлиб кетди. Улар шу шеърий драмани бирин-кетин саҳнага қўймоққа киришдилар. Кўп ўтмай, хориждан ҳам хушхабарлар кела бошлади: асарингизни театримизда қўймоқчи эдик… Қўшни давоми…

Тоҳир Малик: “Муҳими, кўнгил кулиб турсин…” (2016)

Устоз Тоҳир Малик билан кўп суҳбатлашганмиз. У кишининг турфа мавзудаги фикр-мулоҳазаларига қулоқ тутганмиз. Адиб ҳузурида сира зерикмаймиз, аксинча мусоҳабага тўймаймиз. Сабаби, баъзилар ўйлаганидек, Тоҳир ака ўта жиддий, оғиркарвон эмас. Устоз – ҳазил-мутойибани хуш кўрувчи, тагдор гаплар қилувчи дилкаш суҳбатдош. Буни давоми…

Усмон Азим: «Ватан» де…. Боламнинг қонига» (1988)

«Алпомиш Қалмоққа кетадиган бўлди. Барчиннинг бўйида уч ойлик гумонаси бор эди. Барчин Алпомишнинг кетарин билиб қимтиниб, уялиб, керагага суяниб, бир сўз деб турган эди: Сени зор кутарман дилпора. Ҳижронда ошиқлар бечора. Айтиб кет, султоним, фарзандинг Қай сўзни эшитсин илк бора?» давоми…

Эркин Воҳидов: “Инсонни пул, мол-дунё эмас, нотўғри тарбия, ҳақсизлик бузади” (1989)

* Жамиятнинг ўз вагонлари, ўз локомотивлари бўлади. Биз локомотивларни йўқотиб, ҳаммани вагонга айлантириб қўйганмиз. * Эришган даражам етарли демасдан, куч борки, ҳаёт борки, олдинга интилиб яшамоғимиз керак. — Эркин ака, қайта қуриш бошланганига тўрт йилдан ошди. Тўрт йилдан буён биз давоми…

Иброҳим Ғафуров: “Бу безовта замона…” (1988)

— Иброҳим ака, одатда, йил якунида киши бирров ортга қарайди. Ўтган кунларини эслаб, уларни сарҳисоб қилади. Айни кунларда Сиз нафақат 1987 йилни, ўзингизнинг ярим асрлик умрингизни, йигирма беш йиллик ижодингизни сарҳисоб қиляпсиз. Шу кунларда яималар ҳақида ўйлаяпсиз? Ўтган йиллар ичида давоми…