Ўзбектош Қиличбек. Хушомад (ҳикоя)

Саратоннинг сўнгги куни. Қуёш уфққа ёнбошлаган.Қишлоқнинг сийрак жойлашган пахса уйларини туташтирган ўнқир-чўнқир йўлда икки синфдош йигит гаплашиб туришибди. Соқоли ўсиқ, паҳмоқ сочли Толмасбек велосипедига омонатгина суяниб олган.— Эртага ўроғингни қўлтиқлаб даламизга ўтаверасан, — деди кетишга чоғланган Толмасбек. — Вақтини айтиб давоми…

Ўзбектош Қиличбек. Кечиккан севги (ҳикоя)

Ёрқиной синфга йиғлаб кирди. Ғала-ғовур қилаётган ўттиз чоғли саккизинчи синф ўқувчилари бирдан жимиб қолди. Ёрқиной ўтира солиб парта устига ёйилган китоб-дафтарига юзини босганча йиғидан қизарган кўзларини ҳаммадан беркитди.Бироз ўтиб хонага ўқитувчимиз кириб келди. Унинг ҳам важоҳати ўзгарган, эшикни шаҳд билан давоми…

Ўзбектош Қиличбек. Кўк сомса (ҳикоя)

Йигирма ёшида вафот этган синфдошим Д. ни хотирлаб Бутунлай бахтсиз киши бўлмаганидек, барча бахтиёрларнинг ҳам бахти тугал эмас.Бахтсизларнинг икки тоифаси бор. Биринчи тоифа бахтсизлар — чинакам бахтсизлар бўлиб, улар тор ва хира кўнгил дарчасидан дунёни қора бўёқларда кўришади. Бундай бахтиқароларнинг давоми…

Ўзбектош Қиличбек. Ширин хурмо (ҳикоя)

Шаҳарнинг гавжум ва сершовқин бозорларидан бири.Устига уюм-уюм хурмолар терилган бозор растаси.Ўрталиқдаги жойлардан бирида лаб-лунжига аямай бўёқ чаплаган, қирқ ёшлардаги тўлагина жувон савдо қилмоқда. Қўли-қўлига тегмайди.Харидорлар бироз сийраклашгач жувон ёнидаги сотувчилар сафига кечагина қўшилган одмироқ кийинган тенгқур аёлга юзланди.— Хурмонгиздан битта давоми…

Ўзбектош Қиличбек. Яхшиликнинг баҳоси (ҳикоя)

«Ҳозир бутунлай ўзгаргансан: одамларга қўшилмайсан – одамовисан, дўст-ёрга кўз учида қарайсан – манмансан! Авваллари ҳечам унақамасдинг-ку! Нега бунчалар ўзгариб кетдинг?!»  Баъзан ўзимга-ўзим шундай саволлар бериб ўйга толаман.Ота-онамдан узоқда, уларнинг кўмагидан кечиб ёш бошим билан шаҳарга кўчиб келиб икки қаватли уйнинг давоми…