Ҳалима Аҳмедова. Жигарранг китоб (бадиа)

Январ елкасига осмон пўстинини ташлаб, секин оёқлайди. Баъзи-баъзида офтобнинг эҳтиросли шивирлари юракнинг қулоғига чалинади. Ва ниҳоят феврал кириб келади. Бу ойнинг кириб келиши билан изғиринли кунлар яна озодликка чиқади. Феврал аёзининг ҳикматини қаранг: чидаганга чиқарган бу ҳаётни, дейди. Яна кўнгил давоми…

Ҳалима Аҳмедова. Бобомнинг боғи (бадиа)

Бу қадим дунёда боғлар кўп, чорбоғлар кўп. Аммо буларнинг бирортаси бобомнинг боғига етмайди. Қандайдир муаммо олдида ожиз қолсам ёки ҳаётнинг қадамлари елкамга оғир ботган дамларда бобомнинг боғидан куч оламан, яшаш қудратини топаман. НИҲОЛЛАР Бобом уруш кўрган эди. ¬Шунинг учун бўлса давоми…

Ҳалима Аҳмедова. Кўнгил деразалари (бадиа)

ОНАМНИНГ КЎЙЛАГИ Хотиралар тўлқини баланд. Бу тўлқин ҳар куни қалбим дарёсига келиб урилади. Ва қалбимдаги дарё соғинчнинг баҳайбат суратига айланади.Нимагадир ичикаман. Ичикканим сари суратга жон кира бошлайди……Болаликда жуда инжиқ эдим. Бўлар-бўлмас нарсага ғингшиб онамнинг тоқатини тоқ этардим. Аммо онамнинг меҳри давоми…

Ҳалима Аҳмедова. Руҳ олмошлари (ҳикоя)

М Е НҲаво тундлашгандан тундлашди. У гўё лаҳза сайин қоронғулашиб бораётган қисматимга ўчакишаётгандек эди.Мен шоша-пиша ишдан қайтар эдим. Уст-бошим шаллаббо. Ёмғир тинай демасди. Шу дам негадир ёмғирнинг таъмини билгим келди ва ҳовучимни беҳуш ёғаётган ёмғирга тутдим.Бир зумда ҳовучим тўлди. Болалигимда давоми…