Фарҳод Муcажон. Дарз (ҳикоя)

Фозилжон билан Одилбек бир маҳаллада ўсди, бир мактабда ўқиб, институтни ҳам бирга тугаллади, омадларини қаранг-ки, ўқишни битиргач, битта муассасага ишга кирдилар.Йигитларнинг ҳар иккиси меҳнат фаолиятини оддий ходимликдан бошлаб бўлим бошлиғиликкача кўтарилишди. Иш жойлари нуфузли, туман ҳокимиятида эди, орадан қарийб йигирма давоми…

Фарҳод Мусажонов. Ибрат (ҳикоя)

Кун айни қиёмига етган, ҳаво ёнмоқда.Бозордан қайтаётган эр-хотин ўз кўчаларига етганларида дам олиш учун қўшни ҳовлилардан бири олдидаги ёғоч курсига чўкдилар.— Боситхон барака топсин, эшигининг тагини гулзор қилиб қўйди, бизнинг каби толиққанлар ўтириб нафас ростлайди, — деди эр. Аёл бош давоми…

Фарҳод Мусажонов. Сабоқ (ҳикоя)

Осмонни бир текис булут қоплаган, ёмғир майдалаб, эзиб ёғарди.Ходивойнинг дўкони бозорга кираверишдаги савдо чакқон ерда жойлашган, аммо ҳаво паст бўлгани учун бугун харидор сийрак. Ходивой эснаб ўтирганди, бир маҳал синфдош ўртоғи шитоб билан бостириб кириб қолди.— Ҳа, ошна, шаҳдинг пастроқ давоми…