Абдунаби Бойқўзиев. Пластик операция (ҳажвия)

Луғимбек қишлоғидаги истироҳат боғида ижодий учрашув белгиланган. Ўғлимиз Дилёржон, набирам Жавоҳир билан йўловчи машинада Избосканга отландик. Ҳаш-паш дегунча уловимиз Ангрендан ўтиб, довонга ўрмалай бошлади. Одатда бундай сафарларда, сергакроқ кетиш мақсадида ҳайдовчиларнинг ўзлари йўловчиларни гапга тутишади. Бу гал ҳам шундай бўлди.
Ҳайдовчи йигит сўзамолгина экан: гапимиз гапимизга қовуша қолди. Суҳбат мавзуси ҳаёт мазмунию умрнинг ўткинчилиги, инсон қадр-қиммати миёнасида айланарди. Унга ҳамсуҳбат бўлиш учун мен ҳам гап бериб боряпман:
— Ёшимиз ҳам, мана, олтмишни қоралаяпти. Шу довонларда “Қайдасан, Андижон!”, “Қайдасан, Тошкент!” деб умримиз ўтяпти-да…
Набирам Жавоҳир бу гапимни “қариб, адойи тамом бўляпмиз”, деган маънода тушунди шекилли, меҳрибонлик кўрсатди:
— Дода-дода, Тошкентга қайтсак, юзингизни пластик операция қилдирамиз.
Зиғирдеккина боладан бундай гап чиқишини ким кутибди, дейсиз. Ҳаммамиз лол бўлиб қолдик. Ҳайдовчи йигит эса кулгудан ўзини зўрға тўхтатиб, ҳангомани давом эттириш иштиёқидами ёки боланинг пластик операция ҳақидаги тасаввурини янада ойдинлаштириш ниятидами, Жавоҳирни саволга тута кетди:
— Пластик операция қилдирса нима бўлади?
— Додамни яшартириб қўяди.
— Доданг яшариб қолса нима бўлади?
— Мазза қилиб… бирга ўйнаб юрамиз.
— Ҳозир ҳам бирга ўйнаб кетяпсизлар-у?
— Бекинмачоқ, қувлашмачоқ ўйнамайдилар-да.
— Бекинмачоқ, қувлашмачоқ ўйнайлик, деб айтмагандирсан-да?
— Айтганим билан Додам югуролмайдилару. Говдалари ко-отта. Ўзим билан баравар бўлиб қолса, тезда беркиниб оладилар. Мен қийналиб-қийналиб зўрға топаман. Қаерга яширинсалар ҳам барибир кўриниб қолаверадилар.
— Доданг яширинаётганда кўзингни юмиб, қарамай тургин-да.
— Додам дарахтлардан ҳам йўғону. Кўзимни юмсам ҳам қорни кўриниб қолаверади.
— Унда, додангни баланд деворнинг орқасига яшириб қўйиб, кейин излашинг керак экан…
Суҳбат шу ерга етганда, дарахтнинг панасига “радар” қўйиб, пойлаб турган ДАН ходимининг ҳуштаги янгради. Инспектор қизил таёғи билан машинамиз тўхташи лозим бўлган жойни кўрсатиб турарди.
— Э-эҳ, — хўрсинди ҳайдовчи йигит, ғаладонни титкилаб, ҳужжатларини оларкан ва гапни яна ҳазилга буради, — ДАН ходимларининг дарахтлардан ингичкалиги чатоқ-да. Гап билан бўлиб, тезлик ошиб кетувди-да ўзи. Иштирапи ҳам додангнинг қорнидай катта бўлади-да энди, болам…
Ҳайдовчи йигит инспекторнинг олдидан тезгина қайтди. Яна йўлга тушдик. Энди унинг беш дақиқа олдинги сўзамоллигию дилкашлигидан асар ҳам қолмаган. Унинг бу кайфиятини ДАН ходими ўзи билан олиб қолган эди.