Erkin Vohidov. Afsonalar o‘lkasi (1973)

Ittifoqning turli burchaklarida o‘tkazilayotgan an’anaviy adabiyot kunlari munosabati bilan men o‘tgan yili Uzoq Sharqning Xabarovsk o‘lkasida, Vladivostokda, bu yil Sibirning Tyumen oblastida bo‘ldim. Rostini aytsam, o‘tgan yilgi ajoyib safardan so‘ng ulug‘vor Amur sohillari, to‘lqinli Yapon deigizi, yo‘lbarslar makoni — Ussuri davomi…

Erkin Vohidov. Gyote yurgan yullardan (1974)

Toshkent bilan Berlin o‘rtasida to‘rt ming kilometrga yaqin masofa bor. Lekin do‘stlik yiroqni yaqin qiladi, deb bejiz aytilmagan. Har yili «GDR— Berlin» adresi bilan tamg‘alangan minglab toy Paxtalar O‘zbekistondan to‘ppa-to‘g‘ri Germaniya Demokratik Respublikasiga yo‘l oladi. GDRning texnikaviy ashyo-asboblari esa bizning davomi…

Erkin Vohidov. Bizning odatlar (1970)

Odatlar xalq tabiatining ko‘zgusidir. Hech bir xalqning hech bir odati ayrim odamlarning istak-xohishi bilan, shunchaki bir o‘tkinchi havasi bilan dunyoga kelgan emas. Odatlar aslida ezgu niyatlarning ifodasi sifatida, insonlarning bir-biriga mehr oqibati namoyishi sifatida tug‘iladi, ular aslida xalq donishmandligining bir davomi…

Erkin Vohidov. Hayaston ilhomi (1968)

Kecha «Guliston»ning birinchi sonini varaqlab turib Abdulla Oripovning «Armaniston» she’riga ko‘zim tushdi. Bu she’rni Abdullaning o‘zidan bir necha bor eshitgan bo‘lsam ham jurnal sahifasida yana bir marta o‘qib chiqdim. Bir vaqtlar «O‘zbekiston madaniyati» gazetasi yax-shi tashabbus boshlab «Bir she’r haqida» davomi…