Ҳафиз Абдуcаматов. «Шеърим, дарё бўлиб оқ» (2011)

Атоқли шоир, иcтеъдодли драматург ва моҳир таржимон Рамз Бобожон ижодий фаолиятга жуда эрта киришган эди: 15 ёшга тўлар-тўлмаc шеърлари матбуотда кўрина бошлаган. “Шеърлар” (1939), “Ҳадя” (1940), “Олтин камалак” (1949), “Танланган аcарлар” (1958), “Cенга, cевгилим” (1969), “Муҳаббатга таъзим” (1980), “Cенинг меҳрингдан” давоми…

Бахтиёр Тўраев. Форобийшунос олим (2011)

Ўзбекиcтонда фалcафа фани тараққиётига катта ҳиccа қўшган олимлардан бири академик Музаффар Хайруллаевдир. Олим академик Иброҳим Мўминов раҳбарлигида Абу Наcр Форобийнинг улкан илмий мероcини таҳлил этиб, аллома яшаган даврни Марказий Оcиё фани тарихида ўзига хоc уйғониш даври cифатида баҳолайди. Бу давр давоми…

Озод Шарафиддинов. Зиёлилик (2003)

Бундан бир неча ой муқаддам “Ҳуррият” газетаси зиёлилик ва зиёлилар тўғрисида каттагина мақола эълон қилди. Теран мазмунга эга бўлган бу масала зиёлилар ҳаёти билан боғлиқ бир қанча долзарб масалаларни кўтариб чиққан ва шунинг учун ҳам газетхонларнинг эътиборини жалб қилмаслиги мумкин давоми…

Анбара Отамуродова, Оллоназар Абдураҳимов. Комил Хоразмий Матниёз девонбеги эмас (2011)

Мамлакатимиз истиқлолнинг ёрқин йўлларига чиқиб, ўзининг баркамол йигирма ёшини нишонлади. Шу нурли манзилдан туриб яқин ўтмишга боқсак, мус­табид шўролар даврида қатағон этилган қанчадан-қанча шоир ва хаттот, созанда ва хонанда, мақомот илми алломаларини кўрамиз. Чунончи, ўша давр адабиётшунослигида комфирқанинг мафкуравий таъқиби давоми…

Иброҳим Ҳаққул. “Ул қуёш оқ уйдаю мен…” (2011)

Алишер Навоийнинг илм-фан, адабиёт, санъат, маданият гуллаб-яшнаган шаҳар муҳитида яшаб, ижод этгани ҳаммага маълум. Ўн бешинчи асрдаги қадим Ҳирот қурилиш ва маъмурликда, ободлик ва кўркамликда Навоийнинг илҳомига илҳом қўшадиган даражада гўзал бир шаҳар эди. Навоий шу шаҳарда истиқомат қилиб, кўп давоми…

Ҳамиджон Ҳомидий. Атоқли навоийшуноc (2011)

Илм-адаб аҳли орасида шундай зотлар бўладики, улар бир умрга нина билан қудуқ қазигандек кўҳна сарчашмаларни варақлаб, маънавият инжуларини ўрганиб, сайлаб-териб таҳлил этиб, билганларини ўзгаларга, шогирдларга ўргатиб юрадилару, аммо ҳирс, ҳою ҳавас, бойлик-сарватга, амал-мартабага бефарқ қарайдилар, барча юмушларни хокисорлик ва фидойилик давоми…

Алишер Назар. Эркинлик – тараққиёт кафолати (2002)

Демократия! Бу сўз сўнгги ўн йилликдаги энг тотли сўзлардан бири бўлди. Ўн йил ичида энг кўп тушунишга интилганимиз ва энг кўп тушунмаганимиз ҳам шу сўз бўлди. Сабаби – биз “демократия” деса, “ялт” этиб Ғарбга қарадик. (Тўғри-да, илгари демократик жамиятда яшаб давоми…

Алишер Назар. Оби раҳматсиз булут (2001)

Матбуот – муқобилсиз куч Дунё ўзгарди. У шу қадар ўзгардики, кўз ўнгимизда ҳеч нарса бу қадар ўзгармайди. Ахир бундан атиги йигирма йил илгари “Бир куни СССРдек мамлакат тариқдек сочилиб кетади” деган гап энг хаёлпараст одамнинг ҳам хаёлига йўламасди. “Берлин девори” давоми…

Ўткир Ҳошимов. Она битта, ватан ягона (2011)

Бугуннинг қадри Бугун мактабда ўқиётган боладан Наврўз қанақа байрам, деб сўрасангиз, бу — энг чиройли, энг шодиёна байрам эканини, уйида кўк сомса, маҳаллада сумалак пиширилгани, кўча ва майдонларда сайллар бўлганини бийронлик билан айтиб беради. Бир вақтлар Наврўз тақиқланган эди, десангиз, давоми…

Алишер Назар. Рост сўз эҳтиёжи (2003)

Яқинда шоир дўстлардан бири ўзини нуфузли деб биладиган газеталаримиздан бирига туркум шеърларини тақдим қилибди. Бир пайт шоирнинг “касаллик варақасини” ўқиб чиққан муҳаррирнинг қовоғи уюлиб: “Шеърларинги анча тушкун. Сиз ватан ҳақида шеър ёзиб келинг”, — дебди… Хўш, шунга нима қилибди дерсиз? давоми…