Василий Шукшин. Артист Фёдор Грай (ҳикоя)

Қишлоқ темирчиси Фёдор Грай драмтўгаракда “содда” одамларни ўйнарди. У клуб саҳнасига чиққанида ранги оқариб, секин гапирар, овозини ҳатто биринчи қаторда ўтирганлар ҳам яхши эшитолмасди. Азбаройи зўриққанидан кўйлаги остидаги мушаклари бўртиб турарди. Гап қотишдан олдин шеригига узоқ тикилар, бу қарашида ўйналаётган давоми…

Василий Шукшин. Кўпга келган тўй (ҳикоя)

Атрофдаги одамлар Серёга Безменовнинг хотинини баттол дейишарди. Баттол, инжиқ ва аҳмоқ. Бу ҳаммага маълум ва аён эди. Фақат Серёгагина ҳеч нимани кўрмас, англамас эди. У ҳаммадан жиғибийрони чиқиб, ўзича ҳайрон бўларди: наҳотки улар хотинининг қанчалар мустақил, ўқимишли, қанчалар.. эканлигини кўришмаса, давоми…

Василий Шукшин. Микроскоп (ҳажвия)

У бунга журъат қилолмай юрарди. Энди журъат қилди. Ўша куни уйга бир аҳволда кириб келиб, хотинига қарамасдан деди: — Бор… пулни йўқотдим. — Айтди-ю, сап-сариқ, пачоқ, қийшиқ қирғий бурни қизғиш тусга кирди. — Бир юз йигирма сўмнинг ҳаммасини йўқотдим. Хотиннинг давоми…

Василий Шукшин. Кузда (ҳикоя)

Паромчи Филипп Тюрин радиодан сўнгги ахборотни охиригача эшитиб бўлгач, анча вақтгача дастурхон устида миқ этмади.– Нимага тинч ўтиришмайди-а, – деди жаҳл билан. – Яна ким ғашингга тегаяпти? – сўради дўриллаган овоз билан қўллари эркакларникидай бақувват, баланд бўйли кампири. – Бомба давоми…

Василий Шукшин. Иккинчи сеансга чипта (ҳикоя)

Кейинги пайтларда нимагадир Тимофей Худяков­нинг кўнглига қил сиғмас, ҳамма нарсадан хуноби чиқиб юрарди. Тўрт оёқлаб турса-ю, боши қалтираб, ит­дай ирилласа, ҳуриб юборса. Балки йиғлаб ҳам олармиди.– Сенга нима жин урган ўзи? – муғомбирона раҳмдиллик билан сўради Ермолай.Тимофей унинг атай ўсмоқчилаётганини давоми…

Василий Шукшин. Қайғу (ҳикоя)

Ёз пайтлари ўткир ёвшан ҳиди гуркираб, одамнинг бошини айлантириб юборадиган ажиб кезлар бўлади. Айниқса, кечалари… Кўкда ой жимгина сузади, беором кўнгил ниманидир қўмсаб орзиқади. Кишини сархуш этувчи мастона, анвойи ҳидлар таратиб ётган хуморга тўлиқ, осуда, ойдин кечаларда тотли, ёруғ хаёллардан давоми…

Василий Шукшин. Мот қилди (ҳикоя)

Агафья Журавлёваникига ўғли Константин Иванович келди. Хотини ва қизи билан онасидан хабар олиб, ҳордиқ чиқариб кетишмоқчи экан.Новое қишлоғи унча узоқ бўлмаса-да, Константин Иванович таксида келди, бунинг устига, бутун оила аъзолари машина юкхонасидан анча чамадон ташидилар. Дарҳол бутун қишлоққа: Агафьяникига оиласи давоми…

Василий Шукшин. Қария қандай жон берди? (ҳикоя)

Чол саҳардан ҳолдан тойди. Азоб берувчи ҳолсизлик ёпирилиб келди. У бир ойдан буён дармонсиз эди, аммо бугунгиси ошиб тушди – юрагининг туби йиғласа ҳам, қандайдир ғам-ғуссага тўлган, шундай ёмон эдики, қўрқинчли бўлса-да, ажабтовур: бундай ҳолсизлик ҳеч қачон рўй бермаганди. Гоҳ давоми…

Василий Шукшин. Қуёш, чол ва қиз (ҳикоя)

Чол қимирламайди. Офтобдан қорайиб, этлари тиришган қўллар тизза устида бемажол. Юзи ҳам бужмайган, намланган кўзлари нурсиз. Ингичка бўйни устидаги кичкина оппоқ калла қимирламайди. Кўк чит кўйлак остидан елка суяклари бўртиб турибди.Бу ҳол ҳар куни такрорланади. Шундай кунлардан бирида чол орқа давоми…

Василий Шукшин. Танқидчилар (ҳикоя)

1-таржима Бобо етмиш уч ёшда, Петка эса ўн учга кирганди. Бобо шарттаки ва асабий эди, қулоғи оғирлигидан азоб чекарди. Петка ёшига қараганда мустақил, новча, уятчан ва ўжар эди. Улар дўстлашиб қолгандилар Улар бу дунёда ҳаммадан кўра кинони яхши кўришарди. Бобонинг давоми…