Уильям Сароян. Ҳей, ким бор? (драма)

Чекка бир қасабанинг кичик турмаси. Камерадаги йигит қошиқ билан полни оҳиста тақиллатади. Бир муддат гўё телеграфда ненидир узатаётгандек овоз беради, ўрнидан туриб, камера бўйлаб юра бошлайди. Камера ўртасида дафъатан тўхтаб, жим қотади. Афтидан ярадор бошини авайлаб ушлаб кўради. Атрофга аланглайди, давоми…

Уильям Сароян. Пианино (ҳикоя)

“Ҳар гал пианинони кўрсам юрагим ҳапқириб кетади”, — деди Бен тўлқинланиб. “Шундай дегин?”- деди Эмма. “Сабаб?” “Билмадим,” — деб жавоб берди Бен. “Мана шу магазинга кириб, бурчакдаги пианинони бироз чалиб ўтирсак қарши бўлмайсанми?” “Сен чалишни биласанми?” – сўради Эмма ҳайратланиб. давоми…

Уильям Сароян. Қишлоқи чолнинг амриқолик сайёҳга насиҳати (ҳикоя)

Малик тоғам Фреснодан Нуй-Йоркка жўнаётганида уни кузатиш учун қўналғага келган амакиси — Гарри бобо насиҳат қила бошлади: — Қулоқ сол, Малик,— деди қария,— поездга чиққач, аввало, яхшироқ жой танлаб ўтир, атрофга аланглама. — Хўп,— деди тоғам. — Поезд қўзғалгач, йўлакда давоми…

Мақолалар мундарижаси