Корней Чуковский. Чехов (бадиа)

I У саховатли бойлар сингари меҳмондўст эди. Зиёфат беришни жони дилидан яхши кўрарди. Қишлоққа бориб жойлашиши биланоқ бир дунё меҳмонларни ҳузурига чорларди. Кимларгадир бу телбаликдек туюлиши мумкин: ахир у кўп йиллик қашшоқлик чангалидан эндигина қутулган, оиласини – онаси, укаси, синглиси, давоми…

Айварс Фрейманис. Жавон (ҳикоя)

Бу воқеани менга саҳна рассоми Плаудис ҳикоя қилиб берганди. Шуни ҳам айтишим керакки, Плаудис бутун Ригага донғи кетган сузувчи. Одамларнинг гапларига қараганда, агар кайфияти яхши бўлса, унинг Киш кўлидан сузиб ўтиши ҳеч гап эмас, албатта, бунинг учун кўл қалин муз давоми…

Фақир Бойқурт. Комбайн (ҳикоя)

Шариф Алининг ғоят катта, охири кўринмайдиган буғдойзорлари ҳатто сокин, шамолсиз кунларда ҳам худди олтин денгиздай мавжланади. Ёрқин қуёш ёғдулари остида майин-майин рақсга тушаётганга ўхшайди. Унинг бундай буғдойзорлари тўрттами, бешта. Деярли ҳаммаси яхши суғорилади, ҳосили кўплигидан омборлари тўлиб-тошади. Шариф Али баъзан давоми…

Василий Шукшин. Артист Фёдор Грай (ҳикоя)

Қишлоқ темирчиси Фёдор Грай драмтўгаракда “содда” одамларни ўйнарди. У клуб саҳнасига чиққанида ранги оқариб, секин гапирар, овозини ҳатто биринчи қаторда ўтирганлар ҳам яхши эшитолмасди. Азбаройи зўриққанидан кўйлаги остидаги мушаклари бўртиб турарди. Гап қотишдан олдин шеригига узоқ тикилар, бу қарашида ўйналаётган давоми…

Чжан Жун. Ёввойи оққушлар (ҳужжатли қисса)

Ушбу китобнинг чиқишигача яшай олмаган бувим ва отам хотирасига бағишлайман. ГЕНЕРАЛНИНГ ЖОРИЯСИ (1909-1933) Бувим ўн беш ёшида генералнинг жорияси бўлди. Генерал ўша пайтда Хитойнинг лиқиллаб турган ҳукуматида полиция вазири эди. 1924 йил бошланган, мамлакатда бошбошдоқлик ҳукм сурарди. Мамлакатнинг бувим яшаган давоми…

Янис Лапса. Яйдоқ орол (ҳикоя)

Даққиюнусдан қолган автобус ўзининг сўнгги мурватигача ихраб-сихрашига қарамасдан, бамисоли ўлимга маҳкум маҳбус янглиғ олға қараб борарди. Гап шундаки, бу ерга — оролга мансуб мазкур “техника мўъжизаси” ўзининг бутун умри давомида талай азоб-уқубатларни бошдан кечирган бўлиб, ҳаётининг охиригача одамларга сабр-тоқат билан давоми…

Ярослав Гашек. Дурбинда кўринган хотинлар (ҳажвия)

Мен Либерато Виноттининг Юқори Больцанодаги меҳмонхонаси айвонига чиқиб, бу йил синьор Либерато Виноттининг ишлари қалай экан деб ўйлаб ўтирардим, модомики дарҳол бир шиша шароб кўтарганча олдимга югуриб чиққан ва мени “зоти олийлари” деб атаётган экан, ишлари унча яхши бўлмаса керак. давоми…

Айвар Калве. Харсанг юмалатиш осонми? (ҳикоя)

— Маҳкам ушла! — Пишанг сурилиб, чиқиб кетяпти! — Ушлагин, деяпман! — Мадорим йўқ, сирпаняпти, э-эҳ! — Тўхта, Малвина, мен қўлларим билан… — Эҳтиёт бўл, ҳой, жиннивой, бармоқларим тош тагида қолди! Нам майсага ётмагин… Мисрангни қўйиб юбораман! — Малвина! — давоми…

Анри Труайя. Осмон фарзанди (ҳикоя)

Анатол Филатр 40 ёшли ғамгин бир одам эди. Унинг рангсиз оппоқ юзи қирра бурни туфайли янаям кўзга яққол ташланар, кўзлари чиройли, қарашлари ёқимли эди. Қирра бурни остида ажабтовур мўйлаби ҳам бор эди. Мана шу мўйлаби туфайли унга «Осмон фарзанди» деб давоми…

Пабло Неруда. Йўл кўрсатувчи юлдузлар

Нобел мукофоти топшириш маросимидаги нутқнинг охири Биз эса – Америка қитъасининг чексиз кенгликлари ёзувчилари, бу ерларни жисм ва қондан иборат мавжудотлар билан муттасил тўлдиришга даъват эшитамиз. Биз ўз бурчимизни англаймиз, бу — курраи заминда яшовчиларнинг бурчи, ва айни пайтда, бу давоми…