Анри Труайя. Шуҳрат (ҳикоя)

Соланж Виоланс, таниқли адиба, кўзларини осмонга тикиб, даҳанини юқорига кўтариб, бурун катакларини кенг очиб, худди охирги китобининг сўнгги бобидагидек, деди: — Азизим, мен сени бутун аёллик назокатим билан севаман. — Оҳ! Соло!— деб ўкирди унинг сонлари орасидаги одам. У ёзувчи давоми…

Варлам Шаламов. Ёмғир (ҳикоя)

Биз янги полигонда учинчи кун қазиш ишлари билан машғул эдик. Ҳар кимнинг ўз қудуғи бўлиб, уч кун ичида нари борса ярим метр чуқур кириб борардик. Ҳали музликкача ҳеч ким етиб бормаганди. Фақат бизнинг бригада ишларди. Ҳамма гап ёмғирда эди. Ёмғир давоми…

Усмон Чевиксўй. Сен йиғлайсан (ҳикоя)

“Қандайсан қароғим?” дейсан, “Яхшиман она!” дейман. “Овозинг бироз бошқача эшитиляптими…” деб сўрайсан, “Телефондан бўлса керак!” дейман. Ишонасан. Сўнг келинингни, набираларингни сўрайсан. “Ҳаммаси яхши, ҳаммасининг ишлари жойида…” дейман , сен яна ишонасан. Сен менга ҳар доим ишонасан она. Тўғри гапирсам ҳам, давоми…

Уида. Нелло ва Патраш (ҳикоя)

I Нелло ва Патраш бу шафқатсиз дунёда деярли ёлғиз эдилар. Уларни кўп йиллик чин дўстлик иплари чамбарчас боғлаб турарди. Нелло — ёш бола, Патраш — катта фламанд ити, Нелло — гўдак, Патраш — кекса ит, шунга қарамай, улар тенгдош эдилар. давоми…

Фақир Бойқурт. Дадамнинг иши (ҳикоя)

Дуйсбургда вокзал катта: ўн учта перроннинг ҳаммаси қуббасимон шиша том остида. Бир поезд келаверади, бошқаси кетаверади. Пулинг борми, ўтир-да кетавер: Ҳолландиями, Даниями, Швеция, Швейцария, Австрия, Франциями кўнглинг тусаган томонга… Йўловчилар оқими кундузи ҳам, кечаси ҳам тинмайди. Юклар – хомашё, тайёр давоми…

Василий Шукшин. Гринька Малюгин (ҳикоя)

Ҳамқишлоқларининг якдил фикрича, Гринька ғўрроқ, довдирроқ одам. У қўллари узун, тўмтоқ бурун, от юзли, бақувват бир йигит. Юрганда атрофга бепарво, мулойим назар ташлаб, оҳиста, орқа-олдига тебраниб қадам босарди. Қизлар уни ёқтиришарди. Мана шуниси жумбоқ эди. Битта ақллироғи фаҳмлаб қолди: унга давоми…

Юра Сойфер. Астория (пьеса)

ИШТИРОК ЭТУВЧИЛАР: Хупка Пистолетти Жандарм Графиня Гвендолин Букельбург – Мараскино Граф Луитпольд Букельбург – Мараскино Жеймс – хизматкор П. хоним Буюк княгиня Анастасия М. Лорд Р. Шоу Электр компанияси агенти Пауль, дайди Гортензия, ёши ўтган фоҳиша Якоб, Гортензиянинг қаллиғи Мижоз давоми…

Мара Свире. Медаль (ҳикоя)

— Айна, ассалому алайкум, айланай, — Марта кассир жувонга хуш¬муомалалик билан жилмаяди. — Қара-я, сени ойнадан ясалган қанақа чуғурчуқ инига ўтқазиб қўйишибди! — бошини сарак-сарак қилиб гапирди у. — Нима бало, қайта қуришдан кейин идорага бош суқмаганмидинг? —деди кассир ҳайратланиб. давоми…

Корней Чуковский. Чехов (бадиа)

I У саховатли бойлар сингари меҳмондўст эди. Зиёфат беришни жони дилидан яхши кўрарди. Қишлоққа бориб жойлашиши биланоқ бир дунё меҳмонларни ҳузурига чорларди. Кимларгадир бу телбаликдек туюлиши мумкин: ахир у кўп йиллик қашшоқлик чангалидан эндигина қутулган, оиласини – онаси, укаси, синглиси, давоми…

Айварс Фрейманис. Жавон (ҳикоя)

Бу воқеани менга саҳна рассоми Плаудис ҳикоя қилиб берганди. Шуни ҳам айтишим керакки, Плаудис бутун Ригага донғи кетган сузувчи. Одамларнинг гапларига қараганда, агар кайфияти яхши бўлса, унинг Киш кўлидан сузиб ўтиши ҳеч гап эмас, албатта, бунинг учун кўл қалин муз давоми…