Альфонс Доде. Сўнгги сабоқ (ҳикоя)

Ўша куни эрталаб мактабга жуда ҳам кеч қолаётган эдим. Муаллимдан танбеҳ эшитишимни ўйласам юрагим орқага тортиб кетарди. Устига-устак мосъе Амел биздан аввалги дарс мавзусини — сифатдошларни сўрамоқчи эди. Мен эса яримта сўз ҳам ёдламаганман. Бир зум хаёлимга дарсга кирмасдан сайр давоми…

Альфонс Доде. Маду (ҳикоя)

Дагомея*да бир ўғил чақалоқ дунёга келди. Валиаҳд шаҳзодани Маду деб отасининг, яъни Дагомея қиролининг исми билан аташди. Қирол Маду жуда давлатманд киши бўлиб, унинг қўл остида ҳашаматли сарой, кўп сонли кучли қўшин, жанг ва ов қилиш учун ўргатилган филлар бор давоми…

Альфонс Доде. Бокер дилижанси (ҳикоя)

Ўша ерга илк бор боришим эди. Эски бўлса-да, бирмунча яроқли, аммо қулайсизлигидан «паташ» лақаби билан эл оғзига тушган, Бокер дилижансига чиққандим. Жўнаш жойидан борар жийигача катта йўл босиш «паташ»нинг чекига кўп ҳам тушавермасди. Аммо шундай бўлганда, у бутун йўл бўйи, давоми…