Мо Янь. Қиссагўй (Нобель маърузаси)

Муҳтарам Швеция академияси аъзолари, хонимлар ва жаноблар! Телевидение ёки интернет орқали барча ҳозир бўлганлар у ёки бу даражада, эҳтимол, Хитойнинг шимоли-шарқида жойлашган менинг олис ватаним Гаоми ҳақида тасаввур ҳосил қилган бўлсангиз керак. Эҳтимол, сизлар менинг тўқсон яшар отамни, акаларим ва давоми…

Уильям Фолкнер. Эмили учун атиргул (ҳикоя)

Мисс Эмили Грирсон ўлганда, уни кўмиш учун бутун шаҳар йиғилди: эркаклар қулаган маъбудга эъзоз-икром юзасидан, хотинлар эса камида ўн йил инсон қадами етмаган хонадонни ўз кўзлари билан кўргани ичлари ошиқиб келдилар, чиндан ҳам бу эшикка ҳам боғбон, ҳам ошпаз бўлган давоми…

Василий Шукшин. Ёлғиз ўзлари (Ҳикоя)

Жабдуқдўз Антип Калачников одамлардаги куюнчаклик ва меҳ­­рибонликни қадрларди. Уйда ҳарқалай тинчлик ҳукм сурган, кайфияти ҳам соз дамларнинг бирида хотинига мулойимлик билан гап қотди: – Марфа, филдай аёлсан-у, миянг ишламайди-да. – Ҳи, нимага энди? – Нимагаки… Нимани хоҳлайсан, ўзи? Сенга қолса, давоми…

Ясунари Кавабата. Аёл тушлари (ҳикоя)

Кухара ўттиз олти ёшида тўсатдан уйланадиган бўлиб қолди. Кухара уйланиш деса кўнгли суст кетадиган бўйдоқлардан эмасди, шунинг учун оила қуришга аҳд қилгач, эл қатори келинникига совчи юборди. Шу жиҳатдан олганда-ку унинг уйланиши гап-сўз қилиб ўтиришга арзимасди. Бироқ ошна-оғайни, таниш-билишлари бундан давоми…

Лев Толстой. Сергий ота (қисса)

1 Петербургда қирқинчи йилларда кишини лол қолдирадиган бир воқеа рўй берганди: келишган барно йигит – князь, ҳамма император Николай I ҳузурида флигель-адъютантликка ва юқори мансабга эришишини башорат қилган, зирҳпўш аскарлар – яъни кирасирлар полкининг командири, ҳуснда тенгсиз паричеҳра қиз билан давоми…

Хулио Кортасар. Биз Глендани шундай яхши кўрардик (ҳикоя)

Бунақа бўлишини олдиндан ким ўйлабди, дейсиз. Кимдир биров киногами ёки театргами кетаётганда, ўзига ўхшаб ўша ерга бораётган одамлар ҳақида ўйлаб ҳам ўтирмайди: кийиниб бўлгач, фильм қачон бошланишини, жойи қаерда эканини сўраб  яна бир карра қўнғироқ қилади,  ё ўн биринчи ё давоми…

Дмитриос Хадзис. Ҳур қиз Маргарита (ҳикоя)

Немислар отиб ташлашганда Маргарита ўн тўққиз баҳорни қарши олган дуркун қиз эди. Бу воқеа халоскорликдан анча олдин, 1944 йил ёзининг бошларида рўй берганди. Кўринишидан нозиккина бу қиз қамоқхонанинг барча даҳшатларига ҳайратомуз матонат ила бардош берди. Маълум бўлишича, у қийноқларга чурқ давоми…

Карлос Фуэнтес. Чак Моол (ҳикоя)

Акапулькода, яқиндагина — муқаддас пасха арафасида Филиберто чўкиб кетди. Ишдан бўшатиб юборишибди ҳамки, у худди ҳеч нарса бўлмагандек йиллар давомида қон-қонига сингиб кетган одатига кўра немис пансионида мазза қилиб shousrout[1] еб, арафа куни Ла-Кебрадада бир оз рақс тушиш ҳамда Орнос давоми…

Альфонс Доде. Сўнгги сабоқ (ҳикоя)

Элзаслик болакай ҳикояси Ўша куни эрталаб мактабга жуда ҳам кеч қолаётган эдим; муаллимдан танбеҳ эшитишимни ўйласам, юрагим орқага тортиб кетарди. Устига устак, мосъе Амел биздан аввалги дарс мавзусини – сифатдошларни сўрамоқчи эди. Мен эса яримта сўз ҳам ёдламаганман. Бир зум давоми…

Агата Кристи. Тилсимли шахмат (ҳикоя)

Кўпинча биз Пуаро билан Соходаги мўъжазгина ресторанчада овқатланардик. Бир куни кечқурун биз у ерда эски қадрдонимиз — инспектор Жепни кўриб қолдик. Столимизда бўш ўрин бўлгани сабабли, у бизнинг ёнимизга келиб ўтирди. — Биз томонларга бормай қўйдингиз, — деб ундан ўпкалади давоми…