«Нон улуғ, хоним»

Муҳаммад Раҳимхон Ферузнинг яхши бир одати бор эди. У гоҳо-гоҳо аркони давлат бирла шаҳар айланар, аҳли раиятнинг ҳолидан хабар оларди. Бир куни хон маҳрамлари ила шаҳар сайрига чиқди. Ёнида хос мулозими Ҳасан қайғичи ҳам бор эди. Бир кўчадан ўтаётиб, Ферузнинг давоми…

Сўнгги илинж

Абу Райҳон Беруний дардга чалинди. Ҳозиқ табиблар имкон қадар муолажа қилдилар, аммо беморнинг аҳволи яхшиланмади. Аксинча дард кундан кунга кучайиб борарди. Бу дунёдан насибаси узилаётганини олимнинг ўзи ҳам сезиб турарди. Лекин унинг жўшқин табиати илму ирфон уммонидан сўнгги қатрагача олиб давоми…

Тўрт табиб

Табибларнинг улуғи Ибн Сино кунлардан бирида қаттиқ оғриб, кўрпа-тўшак қилиб ётиб олибди. Ибн Синонинг шогирдлари, энг яқин дўст-биродарлари йиғилишибди. Улар яхши сўз айтиб, улуғ табибнинг кўнглини кўтаришга, кайфиятини яхшилашга ҳаракат қилишса, шогирдлари уни дори-дармонлар билан даволашга киришибдилар.Ўлими яқинлигини сезган Ибн давоми…

Энг яхши ва ёмон аъзо

Луқмоннинг хожаси жонлиқ қурбонлик қилиб, сўйилган қўйнинг энг яхши аъзосини пишириб келишни буюрибди. Луқмон қўй юраги ва тилидан таом тайёрлаб келибди. Эртасига хожаси унга энди қўйнинг энг ёмон аъзоларини пишириб келишни айтибди. Луқмон бу гал ҳам унинг олдига пиширилган юрак давоми…

Шоҳ ва соҳибжамол

Кунларнинг бирида сайр қилиб юрган шоҳнинг кўзи ҳуснда тенги йўқ аёлга тушиб қолади. У ўзига ҳамроҳлик қилаётган аъёнига юрагига чўғ ташлаган бу соҳибжамолнинг ким эканлигини аниқлашни буюради. Сарой ходими кўп вақт ўтмасдан шоҳга аёл унинг хизматкорларидан бирининг рафиқаси эканлигини маълум давоми…

Хўжайинининг қулоғини чўзган қул

Ҳазрати Умар (р.а.) халифалиги даврида Шом шаҳрига бориш зарурияти туғилиб қолди. Саодат ва иззат билан саҳобаи киромлардан иборат бир жамоани ёнларига олиб, Мадинаи Мунавварадан йўлга чиқдилар. Ҳазрати Умарнинг (р.а.) бир туядан бошқа уловлари йўқ эди. Муғира номли бир қуллари бўлиб, давоми…

Жаннатга дўстингиз билан биргаликда киринглар

Ҳазрати Анас (р.а.) дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ (с.а.в.) билан бирга (ўрган) эдик. Бир пайт у зот тишлари бироз кўринадиган даражада кулимсирадилар. Сабабини сўраганимизда шундай марҳамат қилдилар: — Умматимдан икки киши Аллоҳ ҳузурига борадилар.Улардан бири:— Эй Раббим, менинг бу инсонда ҳаққим давоми…

Дўстлик

Бир киши бироз пулга муҳтож бўлиб қолди, дўстидан ёрдам олиш мақсадида унинг уйига бориб, эшигини тақиллатди. Дўсти чиқиб, у билан кўришди, уйга таклиф қилса ҳам у киши қабул қилмай:— Дўстим, мени кечир, уйга қилган таклифмгни ҳозирча қабул этмайман, вақтим зиқ.Бир давоми…

Одил Анушервон

Қадимги Эрон шоҳларидан Анушервон ҳар йили наврўз кунида бир зиёфат ташкил қилиб, халқни даъват қиларди. Бир йил наврўз кунида ташкил қилган зиёфатга келганлар орасида турмушдан жуда қийналган камбағал бир киши ҳам бор эди. У ўз-ўзига:— Шу ердаги идишлардан бирини олиб давоми…

Матлуб мерос

Миср ҳукмдори Рум ҳукмдори билан келишиб, ораларидаги адоватни бартараф қилдилар. Дўстлик аҳдини туздилар. Дўстликларини кучайтириб абадийлаштириш учун Миср ҳукмдори ўз қизини Рум ҳукмдорининг ўғлига берди. Рум ҳукмдори ҳам ўз қизини унинг ўғлига никоҳлади. Шундай қилиб ҳар икки ҳукмдор бир-бирларига қарши давоми…

Мақолалар мундарижаси